Wady postawy u dzieci, jak im zapobiegać, diagnozować i leczyć?

Skąd się biorą wady postawy?

Wady postawy ciała dotyczą  coraz to większej liczby dzieci oraz młodzież w wieku szkolnym. Związane głównie jest to z siedzącym trybem życia. Dzieci spędzają obecnie więcej czasu siedząc przed telewizorem, komórką, laptopem, zaniedbując w ten sposób aktywność fizyczną. Rodzice powinni od najwcześniejszych lat życia zarażać swoją pociechę radością  z chodzenia, biegania czy różnych dyscyplin sportu, ale też powinni  bacznie obserwować sylwetkę swojego dziecka. Alarmującymi objawami, które powinny zapalić czerwone światło są wszystkie skrzywienia w obrębie kręgosłupa i pleców: zbytnie wysuwanie głowy w przód, zaokrąglenie pleców z jednoczesnym ustawieniem barków do przodu i środka. Warto też przyjrzeć się barkom czy są na tym samym poziomie, i czy łopatki nie odstają do płaszczyzny pleców. Uwagę powinno się też skupić na kolanach i stopach w czasie kiedy dziecko stoi i jak się porusza.

Szybka reakcja

Gdy zauważymy którąś z powyższych wad, powinniśmy zwrócić się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, on może wystawić nam skierowanie do poradni wady postawy ciała. W przypadku wady postawy kwalifikującej się do rehabilitacji leczniczej narządu ruchu, skierowanie na zabiegi  w ramach umowy z NFZ w przypadku dzieci  wystawiają odpowiednio lekarze specjaliści dziecięcy.

Udając się ze skierowaniem do poradni warto już lekarza rodzinnego zapytać się gdzie można takie skierowanie zrealizować. Ważne jest w tym momencie rozeznanie się jak wygląda badanie fizykalne wykonywane przez lekarza specjalistę, jakie są jego specjalizacje, jakie dodatkowe szkolenia w ramach wad postawy on ukończył, i czy w badaniu wspomaga się  nowoczesną diagnostyka opartą na metodach komputerowych.

Rehabilitacja

Po badaniu fizykalnym i w zależności od tego jak duża wada powstała, zostaje ustalona forma w jaki sposób będą odbywały się zlecone zabiegi. Rehabilitacja może odbywać się na oddziale rehabilitacji w formie pobytu turnusowego, jako pobyt dzienny na oddziale, gdzie dziecko po odbytych zabiegach wraca do domu oraz w systemie ambulatoryjnym. Na tym poziomie też powinniśmy wcześniej poszukać informacji, gdzie można taką rehabilitację zrealizować. Ważne jest to czy w ramach usprawniania nasze dziecko będzie miało terapię indywidualną, bo każda wada postawy , pomimo że z nazwy brzmi tak samo jak u innego dziecka, to pamiętamy, iż  przyczyna powstania i schemat jej rozwoju  może przebiegać inaczej. Istotne również jest to, aby postępy usprawniania były cały czas monitorowane.

Metody neurorozwojowe

Obecnie najbardziej cenionymi metodami leczenia wad postawy ciała są metody neurorozwojowe, opierające się na indywidualnym podejściu do pacjenta. Należą do nich między innymi usprawnianie wg koncepcji FITS, PNF w skoliozach, metoda Lehnert-Schroth, a także metoda FED.  Wszystkie z nich są już dostępne w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. Warunkiem sukcesu podjętej terapii wad postawy ciała jest zaangażowanie dziecka i rodziny w terapię i codzienne wykonywanie zaleconych ćwiczeń w domu. Proces leczenia skolioz i innych wad postawy jest bardzo długi i wymaga zarówno od zespołu medycznego, jak i samego pacjenta systematyczności.

Koncepcja FITS

Założenia koncepcji FITS, czyli Funkcjonalnej Indywidualnej Terapii Skolioz, to uświadomienie dziecku istniejącej deformacji kręgosłupa i tułowia oraz wskazanie kierunku korekcji skoliozy, relaksacja struktur mięśniowo-powięziowych ograniczających trójpłaszczyznowy ruch korekcyjny. Do podstaw należy także nauka prawidłowego obciążania stóp w celu poprawy ustawienia miednicy i równomiernego obciążania kończyn dolnych, wzmocnienie siły mięśni dna miednicy oraz krótkich rotatorów kręgosłupa w celu poprawy stabilizacji dolnego tułowia oraz torowanie prawidłowego, trójpłaszczyznowego, oddechu korekcyjnego w pozycjach fizjologicznych. Terapia ma za zadnie wskazać prawidłowe wzorce korygujące skoliozę oraz wszelkie deformacje tułowia związane ze skrzywieniem i nauczyć prawidłowego obciążania pośladków w siadzie,  prawidłowego chodu i czynności dnia codziennego.

Terapia PNF

Terapia PNF jest bezbolesna i funkcjonalna, co oznaczy zgodna z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez dziecko i wzorowana na naturalnych ruchach zdrowego człowieka. Terapeuta na podstawie analizy skrzywienia (jednołukowa lub dwułukowa skolioza) wybiera odpowiednie wzorce ruchowe, aby uzyskać korekcję kręgosłupa w trzech płaszczyznach. Jest ona prowadzona w wielu pozycjach wyjściowych i z wykorzystaniem np. taśm, piłek, co ma na celu utrwalenie osiągniętej korekcji i przygotowanie dziecka do wykonywania codziennych aktywności przy optymalnie skorygowanym kręgosłupie.

Metoda Lehnert-Schroth

Metoda Lehnert-Schroth jest to ortopedyczno-oddechowy system polegający na stosowaniu ćwiczeń w trzech płaszczyznach: czołowej, strzałkowej i poprzecznej. W korekcji  skolioz wykonuje się ćwiczenia asymetryczne, a w korekcji odchyleń w płaszczyźnie strzałkowej kifoza, lordoza – symetryczne. Ćwiczenia powinny być robione systematycznie i z dużą intensywnością. W metodzie wyróżnia się następujące ćwiczenia wentylacyjne, mobilizacyjne, kształtujące, rozciągające-siłowe  i elongacyjne w zwisach.

Metoda FED

Metoda FED jest kompletną metodą leczenia skrzywienia kręgosłupa. Jest trudniej dostępna, ale bardzo skuteczna. Każdy zabieg trwa 90 minut i składa się z trzech etapów. Pierwszy to przygotowanie mięśni przez elektrostymulację lub rozgrzanie. W drugim etapie pacjent zostaje podwieszony w maszynie w specjalnej kamizelce, dzięki czemu uzyskuje się redukcję ok. 80% ciężaru ciała i wydłużenie kręgosłupa. Ostatnim etapem jest 30 minut ćwiczeń ogólnorozwojowych mających na celu utrzymać postawę i utrwalić korekcję osiągniętą za pomocą aparatu FED. Wszystkie ćwiczenia są indywidualnie dobierane dla każdego pacjenta.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Ostropest

Ostropest plamisty to niepozorna roślina, którą można spotkać na łąkach. Jak go można wykorzystać? Jakie ma właściwości?

Ostropest najczęściej rośnie wokół lasów lub łąk ale można go też uprawiać. Wykazuje działanie:

  • żółciopędne,
  • spazmolityczne,
  • przeciwzapalne,
  • regeneracyjne na komórki wątrobowe,
  • odtruwające – dlatego stosowana jest przy zatruciu muchomorem sromotnikowym oraz w alkoholowej chorobie wątroby.

W nasionkach tej rośliny można znaleźć:

  • sylimarynę,
  • olejki eteryczny i gorycze – wspomagające trawienie i działające spazmolitycznie,
  • olej bogaty w kwas linowy, oleinowy i palmitynowy – o wysokim potencjalne antyoksydacyjnym i działaniu kardioprotekcyjnym,
  • sterole roślinne – pomagające zachować właściwy poziom cholesterolu,
  • witaminę E – naturalny antyoksydan

Nasiona wykorzystuje się głównie w celu ochrony komórek wątrobowych oprócz tego wykorzystuje się też jako ochrona na komórki błony śluzowej żołądka, środek poprawiający łaknienie i trawienie ciężkostrawnych posiłków, rozkurczowy, ale także przeciwwolnorodnikowy i wspomagający w terapii onkologicznej.

Źródło: https://www.allecco.pl/artykuly/ostropest-plamisty-na-co-pomaga-i-jak-go-stosowac.html

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Rehabilitacja oddechowa – w zdrowym ciele zdrowy duch

W schorzeniach układu oddechowego dochodzi do zmian prowadzących do upośledzenia wymiany gazowej oraz niewłaściwego rozdziału powietrza, pojawiają się też przeszkody w drogach oddechowych, które utrudniają dostarczanie powietrza do pęcherzyków płucnych, zmniejsza się powierzchnia oddychania na skutek zmian natury czynnościowej i anatomicznej, a przez to spada elastyczności tkanki płucnej. Ponadto podczas przewlekłej choroby oddechowej dochodzi do zamian w mięśniach klatki piersiowej i w okolicach sąsiadujących, ponadto żebra i stawy kręgosłupa zaczynają pracować w zmienionych biomechanicznie warunkach.

Rehabilitacja oddechowa,  inaczej nazywana pulmonologiczną przeznaczona jest głównie dla osób z przewlekłymi chorobami systemu oddechowego np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, mukowiscydozą, śródmiąższowymi chorobami płuc np. pylica, sarkoidoza i obecnie najbardziej znaną chorobą – Covid-19 oraz jej powikłaniami. W założeniach tej rehabilitacji leży spowolnienie rozwoju choroby,  poprawia sprawności fizycznej i stanu psychicznego, a przez to polepszenie funkcjonowania w życiu codziennym i społecznym. Fizjoterapia oddechowa jest też stosowana po zabiegach operacyjnych na klatce piersiowej i po operacjach górnej części jamy brzusznej wpływających na czynność układu oddechowego. Metody rehabilitacji pulmonologicznej znajdują też zastosowanie w leczeniu osób z otyłością, zmianami w ścianach klatki piersiowej oraz chorobami nerwowo-mięśniowymi.         Warto też wspomnieć, że zachwianie równowagi układu oddechowego wpływa ujemnie na układ krążenia i odwrotnie, choroby układu krążenia obniżają sprawność układu oddechowego. Dlatego elementy fizjoterapii pulmonologicznej powinny znajdować w schorzeniach krążeniowych.

Podstawowym zabiegiem w rehabilitacji pulmonologicznej jest kinezyterapia oddechowa, czyli ćwiczenia lecznicze i trening fizyczny opracowany na potrzeby chorego.  Przed wdrożeniem planu ćwiczeń pacjent powinien być zbadany pod wzglądem wydolnościowym przez  różne testy wysiłkowe, spirometrię i inne, które stanowią podstawę usprawniania.

W kinezyterapii oddechowej możemy wyróżnić kilka grup ćwiczeń. Ćwiczenia bierne oddechowe, które wykonuje się u chorych nie spełniających poleceń,  np. osób nieprzytomnych. Bazują one na uciskaniu i podciąganiu klatki piersiowej w rytmie oddychania pacjenta. Kolejna grupa ćwiczeń to ćwiczenia statyczne, bardzo istotne, ponieważ bazują na uruchamianiu torów oddechowych: brzusznego, inaczej przeponowego, piersiowego i dolnożebrowego. Mogą one być wykonywane w różnych pozycjach ciała, co będzie ułatwiło lub utrudniało oddech.  Ćwiczenia dynamiczne to połączenie oddychania z ruchami kończyn górnych i dolnych oraz tułowia. Pozycja wyjściowa, rodzaj i kierunek ruchu wspomagają lub utrudniają zadanie. Ćwiczenia efektywnego kaszlu stosowane są przy zaleganiu wydzieliny w oskrzelach.  Chory wykonuje głęboki wdech nosem, a następnie wydłużony wydech z kilkoma głębokimi odruchami kaszlowym. Najczęściej odruch ten odbywa się w tzw. „pozycji woźnicy” – jest to siad z pochyleniem tułowia ku przodowi, umożliwiający rozluźnienie mięśni. W czasie wydechu pacjent dokonuje kilku krótkich kaszlnięć. Zamiast kaszlu można zastosować wypowiadanie litery „r r r”, aby wprowadzić wibrację drzewa oskrzelowego i oderwanie wydzieliny.

Kinezyterapia oddechowa to też toaleta drzewa oskrzelowego i pozycje drenażowe. Drenaż ułożeniowy to rodzaj rehabilitacji u chorych z trudnościami w odkrztuszeniu dużych ilości zalegającej wydzieliny oskrzelowej. Polega on na przyjmowaniu przez chorego takiej pozycji, aby dany odcinek dróg oddechowych znajdował się powyżej tzw. wnęki płuca, co powoduje, że wydzielina zalegająca w chorej części płuc może swobodnie spływać w wyniku działania siły grawitacji z małych oskrzeli do dużych i dalej do tchawicy, skąd jest wykrztuszana. Lokalizacja zalegającej wydzieliny warunkuje pozycję, w jakiej chory powinien się znajdować w czasie zabiegu. Przeprowadza się go kilkakrotnie w ciągu dnia w zależności od ilości zalegającej wydzieliny i stanu pacjenta. W okresie stabilnym poleca się wykonanie zabiegu 2 razy dziennie, natomiast w okresie infekcji liczbę zabiegów należy zwiększyć. Czas trwania jednej sesji zabiegu drenażu statycznego wynosi ok. 45-60 minut.

Aby rozrzedzić wydzielinę w rehabilitacji stosowane są też inhalacje. To zabiegi zwane wziewaniami, polegające na wprowadzeniu leczniczego aerozolu do dróg oddechowych. Drogą dostarczania substancji leczniczej do ustroju jest bezpośrednio układ oddechowy. Inhalacje mogą wywoływać działanie miejscowe i ogólne. Aerozole lecznicze stosowane do działania miejscowego nie wymagają drobnego rozpylenia, ponieważ oddziałują one głównie na błonę śluzową górnych dróg oddechowych. W przypadku działania ogólnego aerozol oddziałuje na cały ustrój. Działanie biologiczne na ustrój może być korygowane przez zmianę składu chemicznego i fizycznego aerozolu (np. zmiana ciśnienia, temperatury, zagęszczenie, rozrzedzenie. Inhalacje możemy podzielić na indywidualne i grupowe oraz suche i mokre.

W trakcie masażu dochodzi do rozluźnia się pomocniczych mięśni oddechowych. Natomiast oklepywanie pleców i klatki piersiowej, które jest elementem masażu, ułatwia  odkrztuszanie wydzieliny, pobudza odruchu kaszlu i krążenie, poprawia jakości oddychania, może też  zapobiegać zapaleniom płuc.

Cennym uzupełnieniem masażu klasycznego w chorobach oddechowych jest masaż wibracyjny. Polega na wprawieniu poszczególnych partii ciała w odpowiednie drgania. To  masaż przyrządowy, w którym wykorzystuje się wibracje specjalnych urządzeń. Drgania wibracyjne mogą pochodzić z prądu elektrycznego, sprężonego powietrza lub ciśnienia wody. Częstotliwość drgań w takiej maszynie wynosi od 500 do 7000 na minutę. Wibracyjny masaż nie trwa długo, zwykle zajmuje około 15-30 minut i jest zupełnie bezbolesny dla osoby masowanej.

Terapia manualna w przypadku układu oddechowego to opracowanie manualne tkanek miękkich, stawów obojczykowo-mostkowych, mostkowo-żebrowych, żebrowo-poprzecznych, międzykręgowych, a także praca nad powięzią  mostka oraz jego mobilizacją. Powoduje ona zwiększenie ruchomości żeber i przywraca fizjologiczną ruchomość, co skutkuje poprawą mechanizmów oddychania.

Rehabilitację pulmonologiczną prowadzi się w warunkach szpitalnych, ambulatoryjnych i domowych. Korzystne jest rozpoczynanie programu bezpośrednio po opanowaniu zaostrzenia choroby, jeszcze w warunkach szpitalnych. Jednak zasadnicza część programu powinna być prowadzona w trybie ambulatoryjnym ze stopniowym przenoszeniem aktywności do warunków domowych i coraz większym zaangażowaniem chorego oraz jego opiekunów.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Pokrzywa – roślinna apteka

Pokrzywa to nie tylko uciążliwy chwast. To przede wszystkim niedoceniane zioło. Właściwości lecznicze mają nie tylko liście, ale również korzenie.

Do najcenniejszych należy zaliczyć witaminy:

– A, K, B2, C

Oraz

Fosfor, wapń, siarkę, jod, krzem, potas, kwasy organiczne(np. mrówkowy, glikolowy).

Zastosowanie:

Najczęściej wyciąg z liści pokrzywy stosuje się w łagodnych stanach zapalnych dróg moczowych, kamicy nerkowej, reumatyzmie, dnie moczanowej. Pokrzywę stosuje się również w chorobach wątroby, nieżytach żołądka i jelit, odprowadzaniu złogów żółciowych, anemii.

W kuchni

Zachęcamy Was do korzystania z tego zioła. Polecamy szczególnie młode liście i pędy pokrzywy. Najlepiej gdybyśmy zbierali ją sami z dala od dróg, zakładów przemysłowych itp.

Pokrzywę można stosować właściwie do wszystkiego. Drobno posiekaną- do surówek, sałatek, ziemniaków, zup itp. Można traktować ja jak szpinak, czyli np. dusić na maśle klarowanym z czosnkiem.

My z pokrzywy w Villi Carpatia robimy z pokrzywy sok, który nasi Kuracjusze piją przy kolacji, a podawany jest od wczesnej wiosny do późnej jesieni.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Jakie zabiegi są polecane w leczeniu żylaków?

Żylaki to rozszerzone żyły często o krętym przebiegu. Są one jednym z objawów przewlekłej choroby żylnej.  Żyły powierzchowne objęte tym schorzeniem są widoczne przez skórę w kształcie przypominającym sznur i tworzą wyczuwalne uwypuklenia. Niewydolności żylnej często towarzyszą inne dolegliwości m.in.: obrzęk nóg, swędzenie, pieczenie, mrowienie, bolesność, uczucie ciężkości nóg, czy kurcze mięśni. Szacuje się ze w Polsce przewlekła niewydolność żylna dotyka 47% kobiet oraz 37% mężczyzn.
Warto podkreślić, że żylaki to nie tylko problem estetyczny, powikłania niewydolności żylnej mogą prowadzić do kalectwa a nawet śmierci.

Mechanizm powstawania żylaków jest złożony.  Wśród czynników ryzyka powstawania żylaków wymieniamy czynniki dziedziczne – czyli występowanie choroby w rodzinie, wiek, płeć, wykonywanie zawodu związanego z pozycją stojącą lub długotrwałą pozycją siedzącą, ciąża, otyłość, nawykowe zaparcia, a także wysoko przetworzona dieta, uboga w błonnik pokarmowy czy noszenie zbyt ciasnej odzieży. Coraz częściej mówi się również o wpływie palenia papierosów, cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, czy stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych.

Niewydolność żylna jest choroba postępująca. Najczęściej w początkowej fazie niewidoczna ‘gołym okiem” następnie pojawiają się widoczne teleangiektazje i żylaki siateczkowe, później żylaki a dalej dochodzi do obrzęków, hiperpigmentacji skóry, wyprysków, następnie pojawiają się zaniki skóry i owrzodzenia.

Leczeniem żylaków zajmował się już Hipokrates, który proponował kompresję i okłady z ziół moczonych w occie.

Obecnie metody leczenia możemy podzielić na zachowawcze oraz zabiegowe.

Niezmiernie ważne, niestety nielubiane przez Pacjentów są metody uciskowe, czyli kompresjoterapia. Noszenie odpowiednio dobranych pończoch lub podkolanówek uciskowych o odpowiednim rozłożeniu siły nacisku na nogi zapobiega zaleganiu krwi w żyłach powierzchownych. To ważne szczególnie w lecie, gdy temperatury powietrza są wysokie. Kolejną metodą jest masaż pneumatyczny –wykonywany za pomocą mankietów powietrznych nadmuchiwanych programowanym kompresorem.

Leki stosowane w niewydolności żylnej mają poprawiać napięcie naczyń a tym samym powodować zmniejszenie obrzęku.

Wśród leczenia zabiegowego możemy wyróżnić klasyczne leczenie chirurgiczne, które ma na celu trwałe usunięcie żylaków. Często wówczas usuwa się  całą żyłę powierzchowną. Jest to najskuteczniejszy sposób leczenia długoterminowego, ale trwały efekt zależy w dużej mierze od stałego stosowania leczenia uciskowego. .

Inną metodą jest skleroterapia polegająca na wstrzyknięciu do poszerzonego żylakowo naczynia środka zamykającego jego światło. Kolejną możliwością jest leczenie laserem, zabieg jest znacznie krótszy, często nie wymaga hospitalizacji.

Leczenie zachowawcze to przede wszystkim zmiana stylu życia i zwiększenie aktywności fizycznej m.in. dbanie o zachowywanie odpowiedniej pozycji – unikanie długotrwałego stania i siedzenia z nogami zgiętymi pod katem prostym w stawach kolanowych i biodrowych, kilkuminowe przerwy na spacer w trakcie pracy stojącej lub jazdy autem, rekreacyjna aktywność fizyczna (np. spacer, jogging, jazda na rowerze, pływanie), odpoczynek z nogami ułożonymi powyżej poziomu serca.

                                                                                   Justyna Haba-Mierzwa

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Koper – roślinna apteka

Koperek to zioło z rodziny selerowatych, które ma szerokie zastosowanie. Najczęściej wykorzystywany jest młody, zielony jako dodatek do wielu dań np. ziemniaków, mizerii itp., natomiast łodygi wykorzystywane są do kiszenia ogórków.

Koper nadaje aromatu np. delikatnym sosom sałatkowym, daniom rybnym, jajkom, serkom.

Właściwości lecznicze

W koprze znajduje się olejek eteryczny, który jest bogaty w wiele substancji i wartościowych związków. Zawiera min.

  • limonen,
  • sole mineralne,
  • żelazo,
  • Wit. C,
  • Wit. B1, B2, B6, B12,
  • Wit. H,
  • wapń,
  • fosfor.

Napar z nasion działa uspokajająco, korzystnie wpływa na trawienie- przeciwdziała kolom jelitowym, wzdęciom, wykorzystywany jest w nieżytach górnych dróg oddechowych, zapobiega nieprzyjemnemu zapachowi z ust. Zewnętrznie natomiast okłady z owoców są stosowane w schorzeniach oczu oraz ropnych zakażeniach skóry gdyż działają antyseptycznie.

Uprawa:

Koper należy do roślin łatwych w uprawie. Nasiona wysiewa się wprost do gruntu od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Stanowisko powinno być słoneczne. W okresie suszy konieczne jest podlewanie. Liście zbiera się wiosną lub latem przed kwitnieniem, a nasiona latem gdy już dojrzeją( wysuszone nasiona wykorzystać można do ponownego siewu).

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Sałatka owocowa

To już ostatni dzień naszej serii karnawałowej i mamy dzisiaj dla Was przepis na sałatkę owocową. Urozmaici ona Wasze przekąski a przy okazji jest bardzo zdrowa. Do jej przygotowania użyliśmy dużo cytrusów więc ma dużo witaminy C. Łapcie przepis! 

Składniki:

  • 1/2 pomarańczy,
  • 1 kiwi,
  • 1/3 melona,
  • garść nasion granata ,
  • 1 mandarynka,
  • 1 banan.

Wykonanie:

Składniki umyć, obrać i pokroić w kosteczkę. Wymieszać. Smacznego!

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Chipsy z jarmużu

Jedliście kiedyś jarmuż? Można z niego zrobić wiele świetnych potraw i przekąsek. Mamy dzisiaj dla Was szybki przepis na chipsy z jarmużu, które zachwycą Waszych Gości.

Składniki:

  • kilka liści jarmużu,
  • sól,
  • pieprz cayenne,
  • ostra papryka,
  • kilka kropel oliwy.

Wykonanie:

Liście przygotować poprzez oddzielenie ich od łodyżek i porozrywać na mniejsze części. Wrzucić wszystko do miseczki, dodać przyprawy, oliwę i dokładnie wymieszać. Piec w piekarniku nagrzanym do 170 stopni przez około 3-5 minut.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Pieczone pączki

Tłusty czwartek już blisko a my mamy dzisiaj dla Was przepis na zdrowszą wersje naszych tradycyjnych pączków.

Składniki:

  • 500 g maki pszennej
  • 60 g drożdży
  • 5 żółtek
  • 1/3  szklanki cukru
  • 1/2  kostki masła
  • 1 szklanka mleka
  • ½ łyżeczki soli
  • Powidło do nadziewania

Wykonanie:

Masło roztopić i schłodzić.

Ciepłe mleko wymieszać z łyżka cukru, drożdżami i szklanką maki. Składniki wymieszać i odstawić w ciepłe miejsce do wyrośnięcia( około 15 minut).

Resztę mąki wsypać do miski, dodać rozczyn, jajka i pozostałe składniki. Dokładnie wyrobić ciasto. (Gdyby ciasto było zbyt luźne dodać trochę mąki.)

Gotowe ciasto odstawić w ciepłe miejsce do wyrośnięcia( powinno podwoić swoją objętość).

Po wyrośnięciu, ciasto wyłożyć na posypany mąką blat, rozwałkować do grubości ok. 1 cm, wykroić kółka, nałożyć dowolne powidło i skleić brzegi tak, aby powstała kula.

Gotowe pączki układać na blaszce do pieczenia i odstawić do wyrośnięcia na około 10-15 minut. Po tym czasie posmarować delikatnie jajkiem i piec w temp.170-180 stopni przez około 15 minut. Upieczone pączki można posypać cukrem pudrem.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Kanapeczki koktajlowe

Kanapki to szybka i smaczna przekąska na karnawał. Możecie je dopasować do siebie i użyć takich składników, które Wam najbardziej smakują. Nasze kanapeczki są przygotowane na chlebie razowym, wyprodukowanym w naszym Ośrodku.

Składniki:

  • kilka pomidorków koktajlowych,
  • kilka kromek chleba,
  • ogórek zielony,
  • cebula,
  • szczypior,
  • rzodkiewka,
  • koperek,
  • sałata zielona,
  • około 5-6 łyżek sera białego,
  • 2-3 łyżki jogurtu naturalnego,
  • sól oraz pieprz,
  • pół łyżeczki kurkumy,
  • pół łyżeczki papryki.

Wykonanie:

Zacznijmy od przygotowania składników, wszystkie warzywa myjemy i kroimy. Następnie przygotujmy chleb. Aby kanapeczki miały ciekawy kształt możecie powykrawać z kromeczek kółka i przez kilka minut zarumienić je na patelni. Ciekawym i zdrowym smarowidłem do kanapek ser biały, który pomieszamy z jogurtem, solą, pieprzem, kurkumą oraz papryką. Możecie kurkumę i paprykę pomieszać razem albo podzielić porcje sera na pół i zrobić dwa oddzielne smarowidła o ciekawych kolorach. Teraz czas na dekoracje. Posmarujcie kanapeczki serem a na wierzch połóżcie przygotowane wcześniej warzywa. Smacznego!

Share and Enjoy !

0Shares
0 0