Pestki słonecznika – POD LUPĄ DIETETYKA

Pestki słonecznika są skarbnicą wielu cennych składników odżywczych w tym witamin i mikroelementów. Warto wzbogacić w dietę ten produkt. W naszym ośrodku dbamy o to, aby produkty oraz posiłki obfitowały w wartościowe składniki, dlatego słonecznik dodawany jest do pieczywa, sałatek warzywnych oraz past na diecie makrobiotycznej.

 

Wartość odżywcza pestek słonecznika

Pestki słonecznika są dobrym źródłem witaminy E, witamin z grupy B, w tym kwasu foliowego. Zawierają również takie składniki jak: wapń, potas, selen, cynk, żelazo oraz magnez.  Posiadają również w składzie sporą ilość białka oraz błonnik pokarmowy. Obecne są w nich liczne kwasy tłuszczowe i fitosterole, korzystnie wpływające na zdrowie.

 

Właściwości prozdrowotne

 

Pestki słonecznika zawierają szereg właściwości prozdrowotnych. Do najważniejszych zaliczymy:

  1. Zmniejszenie ryzyka występowania chorób układu krążenia

Pestki słonecznika obfitują w witaminę E, która jest silnym przeciwutleniaczem wykazującym działanie ochronne na organizm przed wolnymi rodnikami.  Dzięki temu zmniejsza się ryzyko wystąpienia miażdżycy oraz spowalnia się proces starzenia organizmu. Pestki słonecznika posiadają w swoim składzie fitosterole, które mają analogiczną budowę do cholesterolu dzięki czemu blokują wchłanianie “złego” cholesterol LDL i zwiększają jego wydalanie z kałem. Dodatkowo dzięki obecności potasu i magnezu przyczyniają się do obniżenia ciśnienia.

  1. Zapobieganie rozwojowi nowotworów

Związki przeciwzapalne i przeciwutleniacze zawarte w nasionach słonecznika wpływają na zmniejszenie stresu oksydacyjnego w organizmie, który według badań naukowych przyczynia się do rozwoju nowotworów. Dodatkowo przeciwutleniacze spowalniają wzrost komórek nowotworowych poprzez skuteczną naprawę DNA. Zawdzięcza się to głównie dużej  zawartości witaminy E oraz selenu. 

  1. Wspieranie prawidłowej pracy tarczycy

Tarczyca odpowiada za szereg funkcji w naszym organizmie. Aby wspierać jej prawidłowe funkcje niezbędne jest odpowiednie dostarczanie selenu z dietą, ponieważ zbyt niskie stężenie selenu w organizmie upośledza syntezę hormonów tarczycy. Nasiona słonecznika są doskonałym źródłem tego składnika. 

 

 

Jakie pestki słonecznika wybierać i jak je przechowywać?

 

Najlepiej, aby wybierać nasiona niełuskane, ponieważ nie tracą one wartościowych składników odżywczych. Należy przechowywać je w ciemnych słoikach w chłodnym miejscu, aby zapobiec jełczeniu nasion.  Przechowywane w ten sposób nasiona zachowują świeżość przez dłuższy czas. Warto zwrócić uwagę również na ich wygląd, ponieważ najlepszej jakości pestki są w jednolitym kolorze.  Powinniśmy unikać złamanych i popękanych nasion.

Pestki słonecznika to świetny pomysł na zdrową przekąskę oraz dodatek do potrawy. Należy jednak zwracać uwagę na spożywaną ilość, ponieważ jest to wysokokaloryczny produkt, dlatego zaleca się, aby w ciągu dnia nie przekraczać 1 łyżki stołowej.  Szczególnie osoby na diecie redukcyjnej powinny spożywać go w rozsądnych ilościach.

Poniżej przepis na pyszną i szybką pastę przygotowywaną w naszym ośrodku.

Pasta ze słonecznikiem i białym serem

 

  • Czas przygotowania: 10 minut
  • Liczba porcji: 6
  • W 1 porcji:
  • Kcal: 331   B: 32,5g    W: 10,1g    T: 18,1g

Składniki:

  • 150 g słonecznika
  • 800 g sera białego półtłustego
  • 60 g jogurtu greckiego (3 łyżki)
  • przyprawy do smaku (sól, pieprz)

Wykonanie:

Słonecznik lekko upraż na patelni. Następnie zblenduj z pozostałymi składnikami. Dodaj przyprawy. Spożywaj z pieczywem i ulubionymi warzywami :)

Autor: Zofia Łuksik – dietetyk

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Łysienie plackowate – w zdrowym ciele zdrowy duch

Łysienie plackowate z łaciny alopecia areata (stąd często mówimy o alopecji) jest częstą chorobą skóry owłosionej zarówno głowy jak i pozostałych okolic ciała gdzie mamy mieszki włosowe. Choć choroba opisywana jest już w epoce starożytnej ciągle nie znamy jej dokładnej patogenezy, a także niestety nie ma skutecznego leczenia. Co ciekawe przebieg choroby jest dość nietypowy, ponieważ poza wyłysieniem nie obserwuje się żadnych zmian chorobowych, pacjenci nie zgłaszają również żadnych innych dolegliwości. Mimo obiektywnie łagodnego przebiegu choroby i braku dolegliwości chorzy odczuwają poważny dyskomfort z powodu utraty owłosienia, znacząco wpływający, na jakość życia. Przebieg choroby jest zmienny, ogniska wyłysienia mogą samoistnie ustępować albo powiększać się. Łysienie plackowate rozwija się u obu płci z jednakową częstością. Pojawić się może w każdym wieku, coraz częściej dotyka dzieci i ludzi młodych. Łysienie może zmieć różny przebieg – od jednego owalnego ogniska „placka” ubytku włosów na głowie, przez utratę wszystkich włosów na głowie lub głowie i całym ciele.

Jak już wspomniałam nie znamy przyczyny łysienia plackowatego. Coraz więcej badań wskazuje na autoimmunologiczne tło choroby –oznacza to, że organizm błędnie rozpoznaje swoje tkanki, jako obce i wytwarzając przeciwciała niszczy mieszki włosowe.  Początek autoimmunizacji jak i w innych chorobach z tego kręgu, może być związany z infekcją wirusową czy bakteryjną, wpływ także mogą mieć leki, dieta czy stres. W okresie II wojny światowej opisanych było sporo przypadków wyłysienia na skutek bezpośrednio zagrożenia życia –czyli nasilonego stresu.  Do tej pory większość Pacjentów często wiąże pierwszy epizod choroby z silnym stresem.

Obecnie ma skutecznego leczenia tej choroby. Stosowane są leki miejscowe w postaci wcierek, leki ogólnoustrojowe immunosupresyjne, ostatnio prowadzone są również w Polsce badania kliniczne nad skutecznością inhibitorów kinazy janusowej.

Schorzenie jest dość powszechne, stanowi około 3% wszystkich chorób dermatologicznych a w samych Stanach Zjednoczonych choruje ponad 2 mln osób, przy czym liczba ta ciągle się zwiększa. Mimo iż zachorowalność na łysienie plackowate jest tak duża, wiedza o tej jednostce chorobowej jest zbyt mało powszechna, co utrudnia proces zaakceptowania schorzenia przez osoby dotknięte alopecją.  Często Pacjenci słysząc diagnozę, pierwszy raz słyszą jej nazwę – łysienie plackowate.  A osoby z brakiem włosów spowodowanym alopecją często przez społeczeństwo mylnie kojarzone są z chorymi w trakcie leczenia onkologicznego.  Na szczęście w Polsce istnieje Polskie Stowarzyszenie Alopecji, którego misją „jest czynienie świata bardziej przyjaznym osobom dotkniętym przez łysienie plackowate”, dostępne są również bajki dla dzieci czy ciekawe książki autobiograficzne o alopecji.

Autor: lekarz – Justyna Haba-Mierzwa

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Imbir lekarski- dlaczego warto wprowadzać go do diety? – POD LUPĄ DIETETYKA

Imbir lekarski (Zingiber officinale) należy do przypraw korzennych, która cieszy się popularnością na całym świecie. Jest ceniony nie tylko za swoje walory smakowe, ale również wykazuje wiele korzyści zdrowotnych. Nie bez przyczyny soki w naszym ośrodku bardzo często są podawane z dodatkiem świeżo zmielonego imbiru. Ma to na celu nie tylko podkreślenie smaku, ale również wzbogacenie w dodatkowe wartości odżywcze.

Co zawiera imbir?

Imbir lekarski zawiera olejek imbirowy w dużej ilości. Składają się na niego m.in. gingerol, geraniol, linalol i zingeron. To głównie dzięki tym składnikom imbir zawdzięcza swoje właściwości oraz korzystny wpływ na organizm człowieka.

Imbir zawiera składniki mineralne takie jak potas, sód, żelazo oraz  wapń. Obecne są także w nim witaminy: C, E i B (głównie B6 ).

Coraz więcej opublikowanych jest badań naukowych, które wskazują jak szerokie spektrum działania wykazuje imbir na nasz organizm.

Do głównych właściwości imbiru zaliczyć można:

  • przeciwbakteryjne i przeciwirusowe,
  • antyoksydacyjne,
  • przeciwzapalne,
  • przeciwnowotworowe,
  • rozgrzewające,
  • wykrztuśne,
  • napotne i przeciwgorączkowe.

Imbir, a profil lipidowy

Spożywanie imbiru może powodować poprawę profilu lipidowego we krwi. W badaniu, w którym wzięli udział osoby chorujące na cukrzycę typu II zaobserwowano korzystny wpływ suplementacji sproszkowanego kłącza imbiru. Po 12 tygodniach stwierdzono znaczącą redukcję stężenia cholesterolu całkowitego i triglicerydów, a także mniejszy spadek poziomu frakcji LDL i wzrost poziomu frakcji HDL cholesterolu.

Imbir, a działanie przeciwnowotworowe

Działanie przeciwdziałające rozwojowi nowotworów wiąże się ze zdolnościami do redukcji stanów zapalnych. Spożywanie imbiru wpływa na zwiększenie aktywności wielu enzymów, które hamują kancerogenezę. Taki efekt zauważono w przypadku raka jelita grubego. Składniki tej rośliny hamują proliferację oraz przyspieszają apoptozę komórek nowotworowych. Dotychczasowe obserwacje wykazują, że imbir może również korzystnie wpływać w leczeniu raka skóry, trzustki, piersi żołądka, jajników oraz prostaty.

Dla kogo niewskazane jest spożywanie imbiru w większych ilościach?

Przeciwwskazaniami do spożywania imbiru w większej ilości dotyczą osób, które zmagają się z chorobami przewodu pokarmowego m.in wrzody żołądka i dwunastnicy, refluks żołądkowy, ponieważ przyprawa ta może podrażniać błonę śluzową żołądka.  Imbir może również wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, dlatego szczególną ostrożność powinny zachować osoby, które przyjmują preparaty na obniżenie ciśnienia krwi oraz krzepliwość krwi. Osoby, które chcą suplementować korzeń imbiru powinny przed skonsultować to z lekarzem.

Autor: dietetyk Zofia Łuksik

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Czym charakteryzuje się dieta o niskim indeksie glikemicznym i czy jest przeznaczona tylko dla osób z cukrzycą i insulinoopornością? – DIETETYK RADZI

Dieta charakteryzująca się produktami o niskim indeksie glikemicznym sprawdzi się nie tylko dla osób z insulinoopornością czy cukrzycą, ale również dla osób zdrowych. Celem tej diety jest przede wszystkim spowolnienie wchłaniania węglowodanów z pożywienia, dzięki czemu nie występuje gwałtowny skok oraz spadek glukozy we krwi. Dieta ta również niesie wiele innych korzyści.

Na początku krótkie wyjaśnienie lub dla niektórych przypomnienie czym jest indeks glikemiczny.

Indeks glikemiczny jest to wskaźnik, który opisuje jak wzrośnie poziom cukru we krwi po 2 godzinach od spożycia danego produktu zawierającego 50 g węglowodanów przyswajalnych. Przyjmuje się, że wartość indeksu glikemicznego dla 50 g węglowodanów w postaci czystej glukozy wynosi 100. Wprowadzony został podział na niski, średni i wysoki indeks glikemiczny. Przyjęto, że produkty, których IG wynosi nie więcej niż 55 uważa się za produkty o niskim IG. Wartości 56-69 przypisane są dla produktów o średnim indeksie glikemicznym, a równe lub większe niż 70 dla produktów o wysokim IG. Jednakże wartości indeksu glikemicznego nie są stałe, wpływają na nie różne czynniki, które zostały wymienione poniżej.

Czynniki wpływające na indeks glikemiczny

  • Stopień rozdrobnienia – produkty zmielone są szybciej i łatwiej trawione, przez co mają wyższy IG
  • Obróbka termiczna i czas trwania- produkty o tej samej ilości węglowodanów spożyte na surowo mają niższy indeks glikemiczny niż po ugotowaniu np. rozgotowany makaron ma wyższy IG niż al dente
  • Stopień dojrzałości owoców – im bardziej dojrzały owoc tym wyższy IG,
  • Obecność błonnika pokarmowego – im jest go więcej, tym poziom glukozy rośnie wolniej, np. biały makaron ma wyższy IG niż razowy ( szczególnie frakcja błonnika rozpuszczalnego – dobrym źródłem są między innymi owies, jęczmień czy nasiona roślin strączkowych)
  • Zawartość tłuszczu- ten makroskładnik spowalnia opróżnianie żołądka oraz szybkość trawienia pokarmu w jelicie cienkim, dlatego posiłki z dodatkiem tłuszczy mają niższy indeks glikemiczny

Dieta o niskim IG ma niezwykle istotne znaczenia dla osób ze zdiagnozowaną insulinoopornością i cukrzycą, ale dieta ta również zalecana jest osobom zdrowym w celu obniżenia ryzyka wystąpienia tych chorób w przyszłości. Dieta o niskim IG wpływa na dłuższe uczucie sytości po posiłku, dzięki czemu łatwiej utrzymać prawidłową masę ciała lub ją zredukować, jeśli jest taka potrzeba. W badaniach epidemiologicznych wykazano , że wartość IG diety zwłaszcza u kobiet wpływa wprost proporcjonalnie do BMI, obwodu talii i masy tkanki tłuszczowej. Dieta z niskim IG u osób z nadmierną masą ciała oprócz zmniejszenia odpowiedzi glikemicznej i insulinowej wpływała na redukcję tkanki tłuszczowej. Brak nagłego spadku glukozy nie będzie również powodowało senności po posiłku. Dieta ta charakteryzuje  się wysoka zawartością warzyw oraz produktów pełnoziarnistych, które obfituje w witaminy oraz  błonnik pokarmowy, który korzystnie wpływa na nasze zdrowie. Błonnik m.in reguluje stężenie glukozy, poprawia skład mikroflory bakteryjnej, wspomaga prawidłową perystaltykę jelit oraz wpływa na dłuższe uczucie sytości.

Jak odpowiednio komponować posiłki uwzględniając indeks glikemiczny?

Poniżej kilka wskazówek:

  • W diecie tej przed wszystkim powinno się ograniczyć spożycie pokarmów, które są bogate w cukry proste: soki owocowe, słodycze, miód i cukier w różnej postaci.
  • Jeśli nie ma przeciwwskazań, warto zadbać o to, aby spożywać warzywa i owoce na surowo.
  • Ważne, aby produkty takie jak makaron, ryż gotowane były al dente.
  • Produkty z pszennej mąki powinno zastąpić produktami pełnoziarnistymi.
  • Produkty węglowodanowe zawsze należy łączyć z produktami białkowymi i źródłem tłuszczu. Na przykład do owocowych koktajli można dodać błonnik, nasiona lnu, słonecznika czy orzechy włoskie.
  •  Do surówek warto dodawać dobrej jakości tłuszcze na surowo takie jak: olej lniany czy oliwa z oliwek

Jeśli będziemy stosować się do podanych wskazówek wartości indeksu glikemicznego będą niższe i łatwiej nam będzie utrzymać prawidłową glikemię poposiłkową i sekrecję insuliny.

Autor: dietetyk Zofia Łuksik

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Borówki – BOMBA ODŻYWCZA dla naszego zdrowia – POD LUPĄ DIETETYKA

Owoce jagodowe należą do jednych z najcenniejszych produktów spożywczych z punktu widzenia wartości odżywczych.  Wykorzystywane są dla potrzeb kulinarnych jak i leczniczych. W dzisiejszym artykule chcę Państwu przybliżyć borówkę wysoką znaną lepiej pod nazwą amerykańska, należącą do owoców jagodowych. Owoce te goszczą przez cały rok w naszym ośrodku, gdyż oprócz walorów smakowych są one prawdziwą bombą odżywczą dla naszego zdrowia.

Czym charakteryzują się owoce borówki wysokiej

Borówka wysoka w Polsce cieszy się  dużym zainteresowaniem, dlatego coraz więcej występuje małych upraw przydomowych tego owocu. W zależności od odmiany wielkość owocu różni się. Barwa waha się od koloru niebieskiego do fioletowego. Smak zależny jest od występującej odmiany, warunków dojrzewania oraz długości ekspozycji na słońce. Borówki nie są bardzo soczyste, a miąższ ich jest jędrny, dlatego idealnie nadają się do mrożenia zachowując swoją konsystencję. Dodatkowo owoce te są odporne na niskie temperatury, dzięki temu straty witamin podczas mrożenia są znikome. Warto zaopatrzyć się w sezonie w większą ilość tych owoców, aby móc zamrozić je i korzystać z dobroci tych owoców w miesiącach, kiedy są one trudno dostępne.

Wartości odżywcze borówki wysokiej

Borówki z ok. 84% składają się wody, dlatego są one niskokaloryczne i super sprawdzą się dla osób redukujących masę ciała.  W 100g tych owoców wartość energetyczna wynosi 57 kcal. Pozostała część stanowią ok. 14% węglowodanów i znikoma ilość białka i tłuszczu. Borówki zawierają korzystny dla zdrowia błonnik pokarmowy. W 100g znajduje się 2,4g tego składnika.

Owoce borówki wysokiej obfitują w  wiele witamin oraz składników mineralnych. Zawierają m.in witaminę K, która bierze udział w krzepnięciu krwi, ale uczestniczy również w mineralizacji kośćca. Witamina C, w którą  bogate są owoce borówki, ma działanie przeciwutleniające oraz korzystanie wpływa na zdrowie naszej skóry oraz odporność. Borówki dostarczają mangan, jest to składnik mineralny, który bierze udział w procesach metabolicznych aminokwasów, białek lipidów oraz węglowodanów. Borówki dostarczają  również witaminę E, B6 oraz miedź.

Borówka wysoka – TOP 5 korzyści dla zdrowia

Borówki, oprócz witamin i składników mineralnych, bogate są również w związki aktywne, które pozytywnie wpływają na nasze zdrowie. Należą do nich m.in. flawonoidy, które są głównymi związkami przeciwutleniającymi. Poniżej przedstawię najważniejsze korzyści zdrowotne wynikające z regularnego spożywania tych owoców.

Działanie przeciwcukrzycowe:

  • Borówki dostarczają niewielkich ilości cukrów w ​​porównaniu do innych owoców-posiadają niski indeks glikemiczny.
  • Obecność antocyjanów w borówkach ma korzystny wpływ na wrażliwość tkanek na insulinę i metabolizm glukozy. Poprawa wrażliwości na insulinę powoduje obniżenie ryzyka powstania zespołu metabolicznego i cukrzycy typu 2

Wpływ na pracę mózgu:

  • Spowolnienie starzenia się neuronów poprzez zawarte w borówkach związki przeciwutleniające
  • Poprawa funkcji poznawczych i zapamiętywania poprzez wpływ na funkcje obszarów płata czołowego mózgu, który  odpowiedzialny jest za inteligencję

 Prewencja chorób serca:

  • Zapobiegnie nadmiernemu utlenianiu tzw. “złego” cholesterolu LDL, który jest dominującym czynnikiem ryzyka chorób serca
  • Wpływ na ochronę układu krwionośnego przed zmianami miażdżycowymi
  • Obniżenia ciśnienia tętniczego krwi
  • Poprawa kondycji mięśnia sercowego

Ochrona struktur DNA:

  • Przeciwutleniacze, w które obfitują borówki neutralizują wolne rodniki, które uszkadzają struktury DNA
  • Zmniejszenie uszkodzeń nici DNA pozytywnie wpływa na opóźnienie procesów starzenia oraz działa przeciwnowotworowo

Wspomaganie w redukcji masy ciała:

  • Niska kaloryczność
  • Zawartość błonnika pokarmowego-  zwiększenie uczucia sytości
  • Niski indeks glikemiczny- brak gwałtownego wzrost glikemii zapobiega napadom głodu

Borówka wysoka- Polski SUPERFOOD

Borówki w pełni zasługują na miano superfoods. Są one nieocenione w profilaktyce takich chorób jak: cukrzyca, miażdżyca czy zespół metaboliczny. Opóźniają procesy starzenia komórek organizmu, wpływają na działanie przeciwwolnorodnikowo oraz zabezpieczają struktury DNA. Zalicza się je do produktów niskokalorycznych o dużej gęstości odżywczej, obfitujących w aktywne związki wpływające prozdrowotnie na nasz organizm. Dlatego warto zadbać, aby przez cały rok gościły w naszej diecie. Zarówno świeże jak i mrożone idealnie sprawdzą się do do koktajli, dodatek do deserów czy też owsianki. Z pewnością nasze zdrowie nam za to podziękuje! :) 

Autor: dietetyk Zofia Łuksik

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Internetowe Konto Pacjenta – w zdrowym ciele zdrowy duch

IKP, czyli Internetowe Konto Pacjenta to bezpłatna aplikacja Ministerstwa Zdrowia. To miejsce gdzie zapisuje się historia naszego zdrowia a tak naprawdę naszego chorowania. IKP ma ułatwić Pacjentom wygodne korzystanie z usług cyfrowych oraz być miejscem gdzie będą zgromadzone informacje medyczne o nas.  IKP ma każdy, kto ma numer PESEL. Natomiast, aby się do niego zalogować należy potwierdzić swoja tożsamość za pomocą e-dowodu lub profilu zaufanego albo zalogować się za pomocą konta bankowego iPKO lub Inteligo, konta internetowego w Pekao SA  lub konta w BOŚ lub w BNP Paribas lub w Getin Banku lub konta w banku spółdzielczym.

Po zalogowaniu do indywidualnego swojego konta możemy sprawdzić historię swoich wizyt lekarskich opłaconych przez NFZ od 2008 roku czy sprawdzić zrealizowane recepty po 1.01.2019 roku. Możemy również udostępnić bliskiej osobie lub lekarzowi dostęp do informacji o swoim stanie zdrowia oraz historii przepisanych leków.

Dzięki tej aplikacji możemy pozbyć się części papierowej dokumentacji np. recept czy skierowań, ponieważ zawsze możemy sięgnąć do IKP gdzie odnajdziemy stosowne numery. Co ciekawe nawet, gdy zrealizujemy już receptę, czyli wykupimy leki, możemy do niej wrócić i np. upewnić się, co do dawkowania a nawet automatycznie otworzyć ulotkę danego leku. Ponad to, gdy udostępnimy swój numer telefonu lub adres e-mail tuż po tym jak lekarz podczas wizyty wypisze nam e-receptę lub e-skierowanie dostaniemy SMS-a/e-maila z tym numerem.

Poprzez IKP mamy automatyczny dostęp do danych medycznych swoich dzieci do 18. roku życia. Ponad to poprzez IKP możemy wybrać lub zmienić lekarza/pielęgniarkę lub położną podstawowej opieki zdrowotnej poprzez złożenie nowej deklaracji a także złożyć wniosek o wydanie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Obywatele w wieku powyżej 40 lat, mogą skorzystać również z uzyskania e-skierowania na odpowiednie badania.

W dobie pandemii przez IKP mogliśmy sprawdzić wynik testu na koronawirusa, dowiedzieć się, do kiedy prawdopodobnie ma trwać nasza kwarantanna lub izolacja domowa („prawdopodobnie”, ponieważ ostateczny czas szczególnie izolacji uzależniony jest od stanu naszego zdrowia i może w uzasadnionych przypadkach ulec np. wydłużeniu), możemy także samodzielnie pobrać UCC – Unijny Certyfikat Covid, oczywiście, gdy spełniamy warunki, aby go posiadać. Poprzez IKP możemy również zgłosić do sanepidu kontakt z osobą zakażoną koronawirusem.

Justyna Haba Mierzwa

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Błonnik pokarmowy – POD LUPĄ DIETETYKA

Jak możemy go podzielić?

Jak działa na nasz organizm?

W jakich produktach jest go najwięcej?

Błonnik pokarmowy inaczej zwany włóknem pokarmowym należy do substancji pochodzenia roślinnego, które nie ulegają trawieniu ani wchłanianiu w przewodzie pokarmowym, a mimo tego pełni wiele ważnych funkcji w naszym organizmie.

Błonnik możemy znaleźć wyłącznie w produktach roślinnych. Błonnik pokarmowy możemy podzielić na rozpuszczalny i nierozpuszczalny.

W skład błonnika nierozpuszczalnego wchodzą: celulozy, ligniny i hemicelulozy, a rozpuszczalnego: gumy, pektyny i śluzy.

Jaką rolę pełni błonnik w naszym organizmie?

Oba rodzaje błonnika spełniają bardzo ważną rolę w naszym organizmie. Główne ich funkcje to:

Błonnik Rozpuszczalny:

  • Zwalnia opróżnianie żołądka, utrudnia i wydłuża czas wchłaniania produktów trawienia. Dzięki czemu spowalnia wzrost stężenia glukozy we krwi po posiłku, co jest bardzo korzystne dla osób z insulinooprnością i cukrzycą. Udowodniono, że jego spożycie obniża stężenie glukozy nie tylko po posiłku, ale też i na czczo.
  • Wykazuje działanie hipocholesterolemiczne. Zwiększa wydalanie cholesterolu z kałem, dzięki czemu przyczynia się do obniżenia cholesterolu LDL we krwi. Błonnik wiąże cholesterol tworząc struktury żelowe, co przyczynia się do zmniejszenia jego wchłaniania i zwiększenia wydalania cholesterolu z kałem.
  • Poprawia mikroflorę jelitową.

Błonnik Nierozpuszczalny:

  • Działa jak miotełka. Pobudza perystaltykę jelit i  ułatwia wydalanie, dzięki czemu niestrawione resztki pokarmowe nie zalegają długo w jelicie. Chroni to przed zaparciami, uchyłkowatością jelit, żylakami odbytu oraz nowotworami jelita grubego.
  • Wpływa na dłuższe uczucie sytości po posiłku. Ważne jest to szczególnie dla osób redukujących masę ciała – obniża wartość energetyczną diety.

Bardzo ważne jest, aby pamiętać o odpowiednim nawodnieniu. Aby błonnik spełniał prawidłowo swoje funkcje niezbędne jest spożywanie dużej ilości płynów.

Ile błonnika powinno znaleźć się w naszej codziennej diecie?

Bardzo ważne jest, aby odpowiednia ilość błonnika znajdowała się w naszej diecie, ze względu na korzystny wpływ na nasz organizm. Zaleca się spożycie błonnika w ilości ok. 25g/dobę.

Dla kogo niewskazana jest dieta wysokobłonnikowa?

Przeciwwskazaniami do diety bogatej w błonnik są: stany zapalne przewodu pokarmowego, zaostrzenia choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, stany pooperacyjne, szczególnie po operacjach obejmujących przewód pokarmowy. Dodatkowo błonnik może zmniejszać wchłanianie żelaza, cynku i wapnia, dlatego osoby z niedokrwistością oraz osteoporozą powinny kontrolować spożywanie wysokiej ilości błonnika.

Gdzie możemy znaleźć błonnik pokarmowy?

Błonnik nierozpuszczalny znajdziemy głównie w produktach zbożowych, czyli:

  • mąka pełnoziarnista i produkty z nich wyrabiane takie jak: pieczywo, makaron
  • kasze: jęczmienna, owsiana, gryczana oraz brązowy ryż
  • płatki zbożowe i otręby – pszenne, jęczmienne, owsiane, żytnie

Błonnik rozpuszczalny występuje głównie w warzywach i owocach, najlepiej spożywanych na surowo ze skórką.

Do warzyw o wysokiej zawartości błonnika zaliczamy m.in:

  • czerwoną fasolę
  • białą fasola
  • groch
  • brukselkę
  • buraki
  • kapustę
  • marchew

Do owoców bogatych w błonnik zaliczamy m. in.:

  • jabłka
  • maliny
  • śliwki
  • banany
  • gruszki
  • morele
  • rodzynki

Wymienione wyżej produkty zawierają obie frakcje błonnika, jednak podział świadczy o tym, którego rodzaju jest więcej.

Autor: dietetyk – Zofia Łuksik

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Dziurawiec zwyczajny

Dziurawiec zwyczajny jest to pospolita roślina, którą możemy znaleźć na naszych łąkach. Kwiaty tej rośliny są koloru żółtego, zaś liście posiadają małe zbiorniczki z olejkami eterycznymi, które wyglądają jak małe dziurki, stąd też wzięła się nazwa tej rośliny – dziurawiec. Roślina ta znana jest również pod nazwą ziele świętojańskie, gdyż kwitnie w drugiej połowie czerwca czyli w okolicach święta Świętego Jana.

Właściwości lecznicze

Lecznicze właściwości dziurawca znane były od dawna i wykorzystywane były w medycynie ludowej. Już w starożytności przypisywano tej roślinie nadzwyczajne właściwości.

Ziele dziurawca obfituje w szereg drogocennych składników aktywnych, które warunkują korzystny wpływ dziurawca na nasze zdrowie.

Wyróżnić można z nich:

  • olejki eteryczne, które działają przeciwzapalnie i antyseptycznie,
  • garbniki o właściwościach bakteriostatycznych i przeciwbiegunkowych,
  • kwercytyna, która wpływa na uszczelnienie naczyń krwionośnych,
  • hyperforyna o działaniu przeciwdepresyjnym,
  • hypercyna  o właściwościach uspokajających i przeciwdepresyjnych,
  • hyperozyd o działaniu moczopędnym- przydatny w leczeniu kamicy moczowej.

Jak wykorzystywany jest  dziurawiec zwyczajny w medycynie naturalnej?

Przy dolegliwościach układu pokarmowego dobrze sprawdzi się napar z dziurawca. Zastosowany  po posiłku działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, zaś wypicie go przed posiłkami będzie korzystnie wpływał na pracę układu trawiennego.

Wyciągi olejowe z dziurawca wykorzystywane są w stanach zapalnych jamy ustnej. Dzięki właściwościom ściągającym i antyseptycznym stosuje się je również przy oparzeniach i zranieniach.

Dziurawiec jest wykorzystywany do dermokosmetyków, które przeznaczone są do leczenia stanów zapalnych skóry, uszkodzeń naskórka oraz poparzeń słonecznych.

Autor: dietetyk – Zofia Łuksik

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Jak zadbać o odpowiednie nawodnienie latem?

Jaką rolę pełni woda w naszym organizmie?

Woda to jeden z najważniejszych składników organizmu człowieka. Stanowi ona około 60 do 70% masy naszego organizmu. Odpowiednie nawodnienie organizmu jest bardzo ważnym czynnikiem wpływającym na nasze zdrowie oraz dobre samopoczucie. Woda umożliwia zachodzenie procesów, które warunkują prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Niezbędna jest w procesie trawienia oraz w transporcie i wchłanianiu składników odżywczych, a także odpowiada za wydalania produktów metabolicznych i toksyn. Woda odpowiada również za utrzymywanie odpowiedniej temperatury ciała.

Ile wody powinniśmy pić?


Zapotrzebowanie na wodę jest kwestią bardzo indywidualną, ponieważ wpływa na to wiele czynników takich jak masa ciała, wiek, stan fizjologiczny, temperatura otoczenia, a także skład diety oraz aktywność fizyczna. Przyjmuje się, że na każdy jeden kilogram masy ciała powinniśmy wypijać 30 ml wody dziennie.  Jednakże należy wziąć pod uwagę wcześniej podane czynniki, które często zwiększają nasze zapotrzebowanie. 

Jakie występują objawy przy odwodnieniu?

Niewystarczająca podaż płynów może bardzo szybko doprowadzić do odwodnienia. Najczęstszymi objawami odwodnienia są:

  • ból głowy,
  • suchość w ustach,
  • mocz zagęszczony o ciemnej barwie i nieprzyjemnym zapachu,
  • drażliwość,
  • zmęczenie
  • obniżona wydolność fizyczna
  • zaburzenie koncentracji.

Bardzo ważne, aby pić wodę regularnie. Wielu z nas po wodę sięga dopiero wtedy, kiedy zaczyna odczuwać pragnienie, a to są już pierwsze oznaki odwodnienia. Szczególnie teraz, kiedy zawitały gorące dni, powinniśmy zadbać o to, aby dostarczać organizmowi odpowiednią podaż wody.

Dla osób, które mają problem z regularnym piciem wody, poniżej zamieściłam kilka sposobów na zwiększenie wypijanej ilości wody w ciągu dnia:

  • Mniej zawsze wodę pod ręką, dzięki czemu będziesz sobie stale o niej przypominał i częściej po nią sięgniesz.
  • Zainstaluj aplikację, która będzie Ci przypominała o regularnym piciu wody .
  • Stwórz swoją wodę smakową- jeśli nie lubisz smaku wody, możesz dodać do niej mrożone owoce takie jak: truskawki, jagody, maliny, sok z cytryny czy limonki oraz miętę.
  • Wypijaj zawszę szklankę wody po przebudzeniu- po jakimś czasie stanie się to Twoim stałym nawykiem jak np. mycie zębów.
  • Spożywaj owoce oraz warzywa o dużej zawartości wody takie jak: ogórek, cukinia, arbuz, truskawki czy grejpfrut.

Dietetyk: Zofia Łuksik

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Dzwonimy na pogotowie

Sytuacje, kiedy musimy wezwać zespół pogotowia ratunkowego często są bardzo stresujące. Widząc zagrożenie czyjegoś życia jesteśmy zobowiązani wezwać pomoc. Zawsze, gdy jesteśmy świadkami wypadku, czy stanu zagrożenia życia należy od razu, gdy tylko to możliwe wezwać pomoc. Telefony alarmowe są bezpłatne, dzwoniąc pod numer 112 połączymy się z dyspozytorem, który zadecyduje, które służby wyśle, natomiast numer 999 łączy bezpośrednio do dyspozytora Zespołów Pogotowia Ratunkowego, 998-Straży Pożarnej a 997 Policji.

Niestety, czasem wybierając numer 112 nagle robi się nam pustka w głowie i nie jesteśmy w stanie wypowiedzieć ani słowa – za to odpowiedzialny jest stres, ale nie musimy się tego obawiać, gdy sami nie wiemy, co powiedzieć dyspozytor odpierający telefon zadając nam pytania niejako wyciągnie z nas niezbędne informacje. Dlatego zawsze, gdy jesteśmy świadkami wypadku zadzwońmy, nie bójmy się, nie myślmy ze na pewno ktoś już pomoc wezwał.

Informacje niezbędne dyspozytorowi to miejsce zdarzenia – dokładny adres, najlepiej z punktami charakterystycznymi, aby wyjeżdzający zespół mógł jak najszybciej trafić na miejsce.

Kolejno krótka i wyraźna informacja, co się wydarzyło. Np. jestem świadkiem wypadku samochodowego; moje dziecko choruje na astmę ma silny atak duszności, sinieje; moja babcia zgłasza ból w klatce piersiowej; potrąciłem pieszego,; mój sąsiad spadł z rusztowania, leży nieprzytomny.

Ważna jest tez orientacyjna liczba poszkodowanych w wypadku oraz określenie czy poszkodowanymi są osoby dorosłe czy też dzieci/niemowlaki. Informacja ta pozwoli wysłanie odpowiedniej ilości zespołów ratownictwa medycznego. Przy zdarzeniach z kilkorgiem poszkodowanych wysyłanych jest kilka karetek naraz tak, aby wszyscy mogą otrzymać potrzeba pomoc w jednym czasie. Istotne jest tez określenie stanu ogólnego poszkodowanego, jeśli jest możliwość przynajmniej oceny przytomności. Informacja o stanie poszkodowanego może się okazać bardzo istotna. Taka informacja przydaje się również przy decyzji, jaki zespól ma przyjechać czy sami ratownicy czy zespól z lekarzem.

Koniecznie jest podanie swoich danych – nazwisko, imię i nr telefonu. Czasem zespół pogotowia ma problem z dojazdem np. nie można odnaleźć adresu lub potrzebne są dodatkowe informacje. Odmowa podania tych danych może zostać zinterpretowana przez dyspozytora ze nasz telefon to głupi żart. Co ważne nie zależy się rozłączać, poczekajmy, być może dyspozytor poprosi o dodatkowe informacje. Czasem dyspozytor może nas poinstruować, co robić, jak możemy pomóc. Zawsze też mówi czy zgłoszenie jest przyjęte i czy będzie wysłany zespół ratownictwa, poczekamy, więc na uzyskanie tych informacji.

Gdy jesteśmy świadkami stanu zagrożenia życia nie bójmy się zadzwonić, nie myślmy, że ktoś już zdarzenie zgłosił. Jeśli tak to dyspozytor poinformuje, że zdarzenie w tym miejscu już zgłoszone, a jeśli nie to dzięki wezwaniu pomocy możemy uratować komuś życie, nie bądźmy obojętni, nie bójmy się rozmowy z dyspozytorem, wszystkie informacje, o które pyta są jedynie po to, aby możliwie jak najlepiej ocenić daną sytuację.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0