Pralinki daktylowe

Dzisiaj prezentujemy Wam przepis na pyszną i zdrową (pod warunkiem, że kupicie daktyle bez konserwantów!) przekąskę. Wypróbujcie ją podczas zbliżających się Świąt!

Zwróćcie uwagę, że kakao zastąpiliśmy karobem (mączka chleba świętojańskiego). W przeciwieństwie do kakao nie zawiera substancji pobudzających. Karob ma delikatnie słodki smak.

Składniki:

  • 100 g daktyli bez pestek
  • 1-2 łyżki karobu
  • ½ szklanki wody
  • wiórki kokosowe

Wykonanie:

Daktyle przekroić na pół, zalać gorącą wodą i odstawić na około 1 godzinę. Przełożyć do wysokiego naczynia( razem z wodą), dodać karob i dobrze zmiksować. Z masy formować kuleczki, otoczyć w wiórkach kokosowych, wbić wykałaczkę i przełożyć na talerz.

Poleca Szefowa Kuchni Ośrodka Wczasów Zdrowotnych Villa Carpatia

Kinezyterapia – na czym polega?

O kolejnym typie zabiegów z jakich mogą korzystać goście ośrodka Villa Carpatia opowiada Małgorzata Bzdyra – magister fizjoterapii.

Kinezyterapia zaliczana jest do metod fizjoterapeutycznych. Jest to leczenie ruchem. Podstawą kinezyterapii są różnego rodzaju ćwiczenia lecznicze, inaczej nazywane gimnastyką leczniczą. Celem tych ćwiczeń jest przywrócenie pacjentowi pełnej sprawności lub jeśli nie ma możliwości powrotu do pełnego zdrowia, chociaż częściowej sprawności fizycznej. Należy pamiętać, że kinezyterapia ma działać korzystnie nie tylko na układ ruchu, czyli kości, mięśnie i stawy, ale ma ona za zadanie wywierać również pozytywny i korzystny wpływ na inne układy naszego organizmu.

Kinezyterapia polega na wykonywaniu ćwiczeń usprawniających o charakterze wzmacniającym, rozciągającym i rozluźniającym.

Głównym celem kinezyterapii jest:

  • przywrócenie choremu całkowitej lub możliwie największej sprawności psychofizycznej lub jej utrzymanie
  • poprawa funkcji układu nerwowego,
  • przywrócenie ruchomości w stawach,
  • przywrócenie siły i wytrzymałości mięśni,
  • korygowanie wad postawy i patologicznych nawyków ruchowych,
  • poprawa wydolności narządowej, szczególnie w obrębie układu oddechowego i sercowo-naczyniowego,
  • przystosowanie do życia z niepełnosprawnością.

Kinezyterapia przeprowadzana jest przez wykwalifikowanego fizjoterapeutę. Ćwiczenia odbywają się w specjalnie przygotowanej sali wyposażonej w przyrządy gimnastyczne, jak dmuchane piłki, ciężarki, drabinki, huśtawki, taśmy, tory i schody do nauki chodzenia. Zabiegi kinezyterapii można podzielić na miejscowe i ogólne. Ćwiczenia miejscowe dotyczą bezpośrednio zmienionego chorobowo narządu z kolei kinezyterapia uogólniona dotyczy nieobjętych chorobą części ciała. W tym przypadku przeprowadza się ćwiczenia ogólnokondycyjne, gimnastykę poranną, sport inwalidów czy ćwiczenia w wodzie. Wśród miejscowych ćwiczeń kinezyterapii wyróżnia się: ćwiczenia bierne- wykonywane przez fizjoterapeutę i specjalistyczną aparaturę bez czynnego udziału chorego, oraz ćwiczenia czynne, które pacjent wykonuje samodzielnie. Połączeniem tych dwóch rodzajów ćwiczeń są ćwiczenia czynno-bierne – ruch wykonywany jest biernie, natomiast chory czynnie rozluźnia mięśnie. Ponadto stosuje się także ćwiczenia izometryczne- czynne napinanie mięśni bez zmiany ich długości; ćwiczenia w odciążeniu- wykonywanie ruchu przy odciążeniu przez terapeutę ćwiczonego odcinka ciała; oraz ćwiczenia samowspomagane – chory siłą mięśni zdrowej kończyny wspomaga pracę chorej;

Kinezyterapia znajduje zastosowanie w rehabilitacji osób ze schorzeniami i dysfunkcjami narządów ruchu, wadami postawy, bólami mięśni, stawów, krzyża i kręgosłupa. Ćwiczenia zapewniają pełen zakres ruchu w stawach, a jeśli jest ograniczony, zwiększają go. Gimnastyka lecznicza zwiększa sprężystość i elastyczność więzadeł i torebek stawowych. Determinuje proces uwapnienia kości. Zwiększa siłę, masę i przywraca czynność mięśni. Jest również stosowana u pacjentów z chorobami układu krążenia. Wykorzystywane są one zatem u osób leczących się z powodu nadciśnienia tętniczego, u pacjentów z  problemami zakrzepowo-zatorowymi, u osób z chorobą wieńcową oraz po udarze. Ćwiczenia kinezyterapii stosowane są też u chorych ze stwardnieniem rozsianym, z chorobą Parkinsona oraz często również w przypadku innych chorób układu nerwowego. Kinezyterapia jest też bardzo potrzebna u niektórych pacjentów po leczeniu choroby nowotworowej, miedzy innymi stosowana jest ona u kobiet po mastektomii celem zapobiegania powstawania obrzęków oraz przykurczy. Zdarza się też, że zabiegi kinezyterapii działają bardzo korzystnie w sytuacji, kiedy pacjent cierpi z powodu odmy opłucnowej, niedodmy płuc oraz innych poważnych chorób płuc i klatki piersiowej, jak różnego rodzaju deformacje i urazy klatki piersiowej.

Dzięki właściwie prowadzonym i dobranym ćwiczeniom kinezyterapii stan zdrowia pacjenta może ulec znacznej poprawie, dzięki czemu będzie on mógł zostać poddany dalszej rehabilitacji umożliwiającej mu powrót do codziennego,  normalnego funkcjonowania.

autorka: mgr Małgorzata Bzdyra, fizjoterapeuta Ośrodka Wczasów Zdrowotnych Villa Carpatia

Chleb gryczany bezglutenowy

Składniki:
✅1kg kaszy gryczanej niepalonej nazywanej też białą
✅1,5 litra letniej lub zimnej wody
✅1 łyżka soli
✅1 szklanka siemienia lnianego
✅100g łuskanych nasion dyni
✅100g łuskanych nasion słonecznika
✅100g mąki ziemniaczanej

Wykonanie:
Kaszę gryczaną  zalej wodą. Pozostaw w temperaturze pokojowej, na co najmniej 48 godzin. Namoczoną kaszę zmiksuj blenderem na gładką masę. Po zmiksowaniu dodaj nasiona, sól, mąkę ziemniaczaną i wymieszaj. Ciasto o konsystencji budyniu przełóż do natłuszczonych foremek. Ciasto w foremkach pozostaw na ok. 3-4 godziny w temperaturze pokojowej. Po tym czasie ciasto powinno nieco podrosnąć. Piecz w temp 160-170stopni przez około 1godz i 20 minut.

Ten przepis dostępny jest też w formie filmiku!

Lekarz o diecie warzywno-owocowej

Zapraszamy do zapoznania z podstawowymi zagadnieniami dotyczącymi diety warzywno-owocowej. Na pytania odpowiedzi udziela Pani doktor Kamila Kaliszczak, sprawująca nadzór medyczny nad przebiegiem diety w ośrodku Villa Carpatia.

Na czym polega dieta warzywno-owocowa?

Jest to dieta ze znacznie ograniczoną kalorycznością i zmniejszoną podażą białka i węglowodanów, inaczej mówiąc tzw. post leczniczy. Ma on na celu utrwalić zdrowe nawyki żywieniowe i przygotować do stosowania odpowiedniej, zbilansowanej diety,  dostarczającej witamin, mikroelementów i enzymów. Głównym zadaniem diety jest pobudzenie organizmu do uruchomienia własnych mechanizmów obronnych i wzmocnienie naturalnej detoksykacji oraz przywrócenie równowagi w zakresie zachodzących przemian fizjologicznych w naszym organizmie. Podstawowym założeniem diety jest stosowanie odpowiednio dobranych oraz przygotowanych określonych surowych warzyw i owoców, a także naturalnych soków. Idealnym czasem stosowania postu leczniczego jest 42 dni, jednakże każdy krótszy okres jest już osiągnięciem i wykonaniem kroku w stronę poprawy i utrzymania własnego zdrowia oraz lepszego samopoczucia.

Jakie są jej wskazania i przeciwskazania?

Myślę, że każdy z nas mógłby znaleźć własne indywidualne wskazania do diety w zależności od typu, nasilenia, częstotliwości występowania dolegliwości, długości trwania różnych stanów i jednostek chorobowych. Jednakże do najczęstszych wskazań należą: nawracające infekcje, zwłaszcza górnych dróg oddechowych, zespoły cywilizacyjne, głównie zespół metaboliczny x (nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, otyłość, często niestety olbrzymia), choroby układu pokarmowego, zaburzenia autoimmunologiczne, w tym również endokrynologiczne i schorzenia reumatologiczne, a także chęć poprawy samopoczucia i własnego wyglądu. Przeciwwskazania do stosowania diety również istnieją. Do najważniejszych należą: okres ciąży i karmienia piersią, zaawansowane choroby nowotworowe w trakcie leczenia lub jeszcze na etapie diagnostyki, krańcowa niewydolność narządów, nadczynność tarczycy, okresy bezpośrednio przed i pooperacyjne w zależności od zakresu zabiegu od miesiąca do trzech, stan po transplantacji narządów, aktywne zaburzenia psychoorganiczne, niedoczynność nadnerczy, nieleczona gruźlica, niewyrównana depresja lub inne zaburzenia chorobowe nastroju, jak również atak dny moczanowej dotychczas niezdiagnozowanej lub nieleczonej. Nie bez znaczenia jest również brak wewnętrznego przekonania do stosowania określonej diety, która przynajmniej okresowo, niesie z sobą pewne wyrzeczenia i ograniczenia.

O czym powinniśmy pamiętać wychodząc z diety?

Prawidłowe wychodzenie z diety jest często kluczowe dla zapobiegnięcia wystąpienia efektu jo-jo. Powrót do „ normalnego”, czyli zdrowego i już po wprowadzonych zmianach w porównaniu do poprzedniej diety odżywiania powinien trwać min. 2 miesiące,  należy bardzo powoli zwiększać ilość przyjmowanych kalorii, bilansować podaż energii poprzez aktywność ruchową. Ponadto zwracać uwagę, aby dieta była bogata i różnorodna – zbalansowana, dbać o florę jelitową i pamiętać o właściwym łączeniu pokarmów, aby wzajemnie się nie wykluczały. Warto wprowadzić nawyki żywieniowe – pamiętać o: śniadaniach, ostatnim posiłku max. 3 godz. przed snem, dokładnym przeżuwaniu pokarmu i nie popijaniu w trakcie posiłku. Pozytywne podejście zawsze pomaga w  cieszeniu się smakiem i świadomością robienia czegoś naprawdę dobrego dla swojego zdrowia, samopoczucia i całego organizmu, gdyż łatwiej jest wtedy przestrzegać założeń diety, jak i zasad zdrowego stylu życia. Musimy pamiętać, iż dieta jest również wyborem zdrowego stylu życia. Potocznie często błędnie jest używana wyłącznie w kontekście odchudzania. Już od czasów Hipokratesa mawiano, aby jedzenie traktować jako najskuteczniejszy lek.

autorka: lek. Kamila Kaliszczak, lekarz współpracujący z Ośrodkiem Wczasów Zdrowotnych Villa Carpatia

Opinia o diecie warzywno-owocowej

Prezentujemy dzisiaj wywiad przeprowadzony z Panią Heleną, która korzysta regularnie z diety warzywno-owocowej. Takie rozmowy przeprowadzamy od czasu do czasu, ponieważ nie ma lepszej rekomendacji do stosowania diety.

Pani Helena gościła na turnusie w Villa Carpatia

Kiedy dowiedziała się Pani o diecie warzywno-owocowej i w jakich okolicznościach?

Pani Helena: O diecie dowiedziałam się 10 lat temu, w trakcie rozmowy ze znajomą osobą. Opowiedziała mi o wczasach zdrowotnych na jakie wyjeżdża.

Następnym razem na wczasy pojechała już ze mną i zostałyśmy przyjaciółkami.

Właśnie jesteśmy kolejny raz na wczasach z dietą warzywno-owocową w Żołyni.

Co przekonało Panią do zastosowania diety?

Pani Helena: Rekomendacja koleżanki. Efekty jakie udało jej się osiagnąć dzięki postowi warzywno-owocowemu były widoczne gołym okiem.

Jak długo stosowała Pani dietę, jak się Pani czuła?

Pani Helena: W ośrodku przez dwa tygodnie. Nie miałam powodów do narzekania na samopoczucie i nie odczuwałam głodu. Personel i fizjoterapeutki zrobiły wszystko żebyśmy się dobrze czuli fizycznie i psychicznie.

Jakie korzyści zdrowotne odniosła Pani dzięki diecie?

Pani Helena: Spadek wagi (o ok. 6 kg), obniżenie poziomu glukozy, uregulowanie ciśnienia tętniczego, uczucie lekkości, odprężenia, dobre samopoczucie, lepszą sprawność ruchową.

Jakie są Pani przemyślenia odnośnie diety warzywno-owocowej?

Pani Helena: Myślę, że powinniśmy o niej mówić rodzinie, znajomym, aby zachęcić ich do korzystania. Kto spróbuje, zazwyczaj wraca ponownie, bo każdy raz wpływa na polepszenie zarówno zdrowia fizycznego jak i psychicznego.

Wywiad przeprowadzony z Panią Haliną w Ośrodku Wczasów Zdrowotnych Villa Carpatia.

✴Bigos z dynią i cukinią✴⠀

Nadszedł czas jesieni czyli sezon na dynię. W związku z tym prezentujemy przepis na pyszny bigos, często zachwalany przez naszych gości.

Składniki:

  • 1 kg dyni (wydrążonej bez skórki),
  • 2 małe cukinie,
  • 2 filety drobiowe pokrojone w kostkę,
  • 2-3 cebule,
  • 500 g pomidorów,
  • 3-4 ząbki czosnku,
  • 2 papryki,
  • 2 marchewki,
  • sól, pieprz,
  • Ziele angielskie, liść laurowy,
  • 4-5 łyżek oliwy z oliwek.

Wykonanie:

Cebulę i czosnek pokrój w kostkę i podsmaż na oliwie. Następnie dodaj mięso oraz pokrojone w kostkę dynię, marchewkę, pomidory, paprykę  i duś na małym ogniu ok. 15 minut. Na końcu dodaj pokrojoną cukinię i gotuj do czasu, aż wszystkie składniki będą miękkie. Dopraw do smaku solą, pieprzem, liściem i zielem angielskim. ⠀

Bigos można podawać z ziemniakami lub pieczywem razowym.⠀

Smacznego!

Smacznego życzy Szefowa Kuchni Villa Carpatia!

Krioterapia – leczenie chłodem

   Krioterapia jest rodzajem terapii, która polega na leczeniu pacjenta przy wykorzystywaniu niskich temperatur, dochodzących nawet do –160 ºC . Leczenie zimnem ma wiele właściwości: likwiduje obrzęki, wzmacnia mięśnie i kości, wspomaga regenerację tkanek, działa przeciwbólowo, przyspiesza złuszczanie się naskórka, poprawia ukrwienie skóry, wspomaga wydzielanie endorfin.

   Ekstremalnie niskie temperatury przyczyniają się do reakcji obronnej organizmu. Początkowo nasze naczynia krwionośne kurczą się, zaś przepływ krwi i przemiana materii spowalniają się. Następnie obrona organizmu przybiera formę gwałtownego rozszerzenia się naczyń krwionośnych i zwiększenia przepływu krwi. W ten sposób do komórek ciała dociera znacznie więcej tlenu, substancji przeciwzapalnych i składników odżywczych niż normalnie. W rezultacie zmniejsza się stan zapalny i związany z nim ból, zaś uszkodzone tkanki szybciej się regenerują. Nasze mięśnie rozluźniają się, przemiana materii przyspiesza, a układ odpornościowy pracuje na najwyższych obrotach.

Wyróżnić można:

  • krioterapię miejscową – gdy dolegliwość dotyczy niewielkiej, określonej części ciała
  • krioterapię ogólną – polega na poddaniu całego organizmu pod działanie bardzo niskiej temperatury (do -160ºC) w kriokomorze na czas kilku (średnio 3) minut.

   Krioterapia miejscowa polega na przyłożeniu za pomocą specjalnego aplikatora do miejsca zmienionego chorobowo bardzo niskiej temperatury nawet -140ºC. Krioterapię miejscową należy wykonać w kilku cyklach. Powoduje ona zamarzanie zawartości komórek, pęknięcia błon biologicznych, destrukcję chorej tkanki i przekrwienia głębokiego okolicy poddanej zabiegowi. Krioterapia miejscowa działa przeciwbólowo i przekrwiennie. Krioterapię miejscową z wykorzystaniem dwutlenku węgla wykonuje się przez 1-3 minuty. W przypadku stosowania par ciekłego azotu zabieg trwa od 30 sekund do 3 minut. Jeśli zabiegowi poddawane jest podczas tego samego turnusu kilka miejsc na ciele pacjenta, łączny czas ekspozycji na zimno nie powinien przekroczyć 12 minut. Zabiegi wykonuje się raz dziennie przez 5-15 dni. Istnieje możliwość wykonywania krioterapii miejscowej do 3 razy dziennie, należy jednak pamiętać, że przerwa pomiędzy poszczególnymi zabiegami powinna wynosić co najmniej 3-4 godziny.

  Zabieg krioterapii ogólnej odbywa się w specjalnej kriokomorze i trwa od 1 do 3 minut. Przed wejściem do kriokomory pacjent powinien się odpowiednio przygotować. Najpierw należy włożyć odpowiedni strój wykonany z naturalnej wełny lub bawełny. W przypadku kobiet składa się on z koszulki, spodenek, opaski na głowę i uszy lub też nauszników, rękawiczek, długich skarpetek, maseczki chirurgicznej oraz drewnianych chodaków. Przed zabiegiem należy zdjąć biżuterię, zegarek, soczewki oraz okulary. Przed wejściem do komory pacjent powinien także dokładnie wytrzeć całe ciało, szczególnie w miejscach najbardziej narażonych na pocenie się. W dniu zabiegu nie powinno się używać balsamów oraz kremów nawilżających. Po zabiegu w kriokomorze prowadzone są ćwiczenia fizyczne w dobranych programach, z uwzględnieniem rodzaju dolegliwości, możliwości wysiłkowych i ruchowych, ogólnego stanu zdrowia.

Wskazania do krioterapii:

  • świeże urazy ( stłuczenia, skręcenia, zwichnięcia, naderwania mięśni, uszkodzenia ścięgien, uszkodzenia więzadeł),
  • przeciążeniowe odczyny zapalne stawów, ścięgien i mięśni,
  • choroby zwyrodnieniowe stawów,
  • wszystkie choroby reumatoidalne i reumatyczne narządów ruchu,
  • zmiany zapalne stawów o podłożu metabolicznym – dna (skaza moczanowa),
  • stwardnienie rozsiane,
  • profilaktyka osteoporozy,
  • niedowłady i przykurcze spastyczne kończyn w przebiegu porażenia połowicznego,
  • cellulitis,
  • depresje,
  • odnowa biologiczna i odchudzanie,
  • łuszczycowe zapalenie stawów.

Przeciwwskazania w krioterapii:

  • nieleczone nadciśnienie tętnicze,
  • stany nadwrażliwości na zimno,
  • zespół Sudecka,
  • zespół Reynauda,
  • zmiany skórne,
  • nadmierna labilność emocjonalna wyrażająca się potliwością skóry,
  • stany wyniszczenia i osłabienia,
  • niewydolność krążeniowa,
  • wady serca,
  • choroba wieńcowa,
  • zaawansowana miażdżyca,
  • odmroziny,
  • niedoczynność tarczycy,
  • choroby krwi,
  • obecność miejscowych odmrożenia,
  • choroba nowotworowa,
  • ropne schorzenia skóry,
  • względnie wiek powyżej 65 lat.

autorka: mgr Małgorzata Bzdyra, fizjoterapeuta Ośrodka Wczasów Zdrowotnych Villa Carpatia

Pasta kanapkowa z natki pietruszki

Natka pietruszki – przyznajcie się kto w dzieciństwie cedził zupy przez zęby, żeby jej nie jeść?

Rodzice jednak wiedzieli co robią dodając ją do potraw, ponieważ natka pietruszki jest skarbnicą witamin i minerałów. Zawiera więcej witaminy C niż cytrusy, papryka i czarna porzeczka!

Zawiera też duże ilości witamin A, E, K, B2, B3 (PP), B6, B9 oraz minerałów magnezu, wapnia, potasu, fosforu, żelaza, sodu… Oprócz tego jest też oczywiście źródłem chlorofilu i błonnika.

Do gorących potraw najlepiej dodawać ją pod koniec lub posypywać porcję tuż przed podaniem, żeby zachowała swoje cenne właściwości.

Pasta kanapkowa z natki pietruszki

Składniki:

  • 2 pęczki natki pietruszki
  • 1/2 szklanki słonecznika
  • 2 ząbki czosnku
  • sól i pieprz do smaku
  • 1/4 szklanki wody

Wykonanie:

Wszystkie składniki przełóż do wysokiego naczynia, i zmiksuj. Dopraw solą i pieprzem do smaku. Gotową pastę podawaj z pieczywem.

Ten przepis można wykorzystać podczas wychodzenia z diety, łącząc pastę w chlebem gryczanym.

SMACZNEGO!

Jak wybrać wczasy zdrowotne dla seniora?

Wielu seniorów boryka się z drobniejszymi lub poważniejszymi dolegliwościami, dlatego często chcą połączyć wypoczynek z zabiegami leczniczymi w uzdrowisku lub atrakcyjnym kurorcie. Podpowiadamy, jak wybrać wczasy zdrowotne dla seniora.

Turnusy w sanatoriach

Wczasy dla seniorów pozwalają łagodzić i leczyć różne schorzenia oraz dolegliwości, z którymi na co dzień mierzy się wiele osób po 60. roku życia. Takie pobyty łączą zabiegi z zajęciami ruchowymi oraz ciekawymi propozycjami kulturalnymi, rozrywkowymi czy turystycznymi. Dzięki temu podczas pobytu seniorzy wypoczywają, odrywają się od codzienności, a zarazem poprawiają stan swojego zdrowia oraz kondycję. Taki turnus pozwala poprawić stan zdrowia i wyniki badań, zdobyć nowe siły witalne.

Podstawowym miejscem oferującym wczasy zdrowotne dla seniora są sanatoria. Dostępne są sanatoria bezpłatne (na koszt NFZ) oraz turnusy prywatne. Sanatoria posiadają ściśle określony program pobytu leczniczego, zatrudniają fachowy zespół medyczny (lekarze różnych specjalności, pielęgniarki, fizjoterapeuci, rehabilitanci, dietetycy). Większość sanatoriów zlokalizowanych jest w miejscowościach o statusie uzdrowiska, co pozwala korzystać z naturalnych czynników sprzyjających leczeniu (np. złóż wód mineralnych czy borowin), zmienić klimat.

Wczasy w prywatnych ośrodkach

Wczasy dla seniorów dostępne są również w ofertach wielu ośrodków. Bardzo często położone są one na terenie atrakcyjnych kurortów turystycznych (niekoniecznie o statusie uzdrowisk). Wykupienie takich wczasów dla osób 60+ bardzo często jest nastawione na rehabilitację. Dostępne są tutaj spotkania i konsultacje lekarskie, ale podstawą programu bywają zabiegi dopasowane do konkretnych dolegliwości. Plusem prywatnych ośrodków są rozbudowane programy rozrywkowe i turystyczne.

Ciekawą ofertę dla seniorów proponuje Villa Carpatia z Żołyni koło Łańcuta. Seniorzy mogą tutaj wybrać się na wczasy odchudzające (np. z dietą oczyszczającą czy bezglutenową) lub skorzystać z bardzo bogatej oferty zabiegów fizjoterapeutycznych. W leczeniu bólów stawów i kręgosłupa, kończyn czy migrenowych doskonale sprawdzi się terapia manualna. W ofercie dostępne są także popularne okłady borowinowe, krioterapia, elektrostymulacja, laseroterapia, sonoterapia (ultradźwięki) oraz masaże limfatyczne.

Turnusy odchudzające dla dorosłych – co obejmują?

Wczasy odchudzające pozwalają połączyć wypoczynek z pracą nad pozbyciem się zbędnych kilogramów, wysmukleniem figury i zmianą stylu życia na zdrowszy. Cieszą się one rosnącym zainteresowaniem, ponieważ grupowe odchudzanie pod okiem specjalistów pomaga w mobilizacji, daje okazję skupienia się na swojej figurze, pracy nad nawykami żywieniowymi oraz doborem odpowiadającej nam formy ruchu.  Co dokładnie obejmują turnusy odchudzające dla dorosłych?

Wczasy odchudzające – jak dobrać ofertę?

Wczasy odchudzające dla dorosłych można znaleźć w ofertach bardzo wielu hoteli, pensjonatów, klinik fizjoterapeutycznych czy sieci gabinetów dietetycznych. Warto poświęcić nieco czasu na dobór turnusu, który idealnie wpisze się w nasze indywidualne potrzeby. Pierwszym krokiem powinno być uświadomienie sobie efektu, który chcemy osiągnąć. Możemy wybrać np. wczasy z konkretną dietą (oczyszczającą, bezglutenową, makrobiotyczną, 1000 kcal czy 1500 kcal). Tutaj pobyt będzie nastawiony na to, aby uzyskać ujemny bilans energetyczny, co pozwoli nam spalić tkankę tłuszczową i obniżyć wagę.

Turnusy odchudzające dla dorosłych mogą mieć także charakter wczasów kondycyjnych. Takie obozy najczęściej organizowane są w górach i obejmują wiele pieszych czy rowerowych wycieczek szlakami. Są one przeznaczone raczej dla osób, które mają dość dobrą kondycję. Osoby z dużą nadwagą czy zdiagnozowaną otyłością, które na co dzień są mało aktywne, raczej nie powinny od razu wybierać wyjazdów kondycyjnych.

Co obejmuje turnus odchudzający?

W ramach turnusów odchudzających klienci otrzymują zakwaterowanie w hotelu lub innym miejscu, całodzienne wyżywienie (o określonej kaloryczności indywidualnie dobranej do potrzeb), wsparcie specjalistów i ciekawe zajęcia ruchowe. Podstawą są konsultacje, wykłady i zajęcia z dietetykiem, który objaśnia na czym polega prawidłowe żywienie i podpowiada, jak skutecznie pracować nad nowymi nawykami. Często planowane są również zajęcia z pielęgniarką, lekarzem i fizjoterapeutą – taką ofertę posiada m.in. Villa Carpatia z Żołyni koło Łańcuta (woj. podkarpackie).

Kolejnym obowiązkowym elementem są zajęcia ruchowe. Najczęściej jest to indywidualnie ułożony plan treningowy na siłowni, zajęcia na basenie, zajęcia na sali gimnastycznej czy ćwiczenia z fizjoterapeutą. W ramach aktywności ruchowej mogą zostać zaplanowane t spacery i wycieczki piesze, spacery z kijkami Nordic Walking, wycieczki rowerowe. Dostępne mogą być także różne dyscypliny sportu (np. piłka nożna czy siatkówka). Ćwiczenia zwykle ułożone są w bloki, które są poprzeplatane pysznymi i zdrowymi posiłkami oraz relaksem (np. masażami, sauną, jacuzzi).