Archiwa kategorii: Uncategorized

Wady postawy u dzieci, jak im zapobiegać, diagnozować i leczyć? – w zdrowym ciele zdrowy duch

Skąd się biorą wady postawy?

Wady postawy ciała dotyczą  coraz to większej liczby dzieci oraz młodzież w wieku szkolnym. Związane głównie jest to z siedzącym trybem życia. Dzieci spędzają obecnie więcej czasu siedząc przed telewizorem, komórką, laptopem, zaniedbując w ten sposób aktywność fizyczną. Rodzice powinni od najwcześniejszych lat życia zarażać swoją pociechę radością  z chodzenia, biegania czy różnych dyscyplin sportu, ale też powinni  bacznie obserwować sylwetkę swojego dziecka. Alarmującymi objawami, które powinny zapalić czerwone światło są wszystkie skrzywienia w obrębie kręgosłupa i pleców: zbytnie wysuwanie głowy w przód, zaokrąglenie pleców z jednoczesnym ustawieniem barków do przodu i środka. Warto też przyjrzeć się barkom czy są na tym samym poziomie, i czy łopatki nie odstają do płaszczyzny pleców. Uwagę powinno się też skupić na kolanach i stopach w czasie kiedy dziecko stoi i jak się porusza.

Szybka reakcja

Gdy zauważymy którąś z powyższych wad, powinniśmy zwrócić się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, on może wystawić nam skierowanie do poradni wady postawy ciała. W przypadku wady postawy kwalifikującej się do rehabilitacji leczniczej narządu ruchu, skierowanie na zabiegi  w ramach umowy z NFZ w przypadku dzieci  wystawiają odpowiednio lekarze specjaliści dziecięcy.

Udając się ze skierowaniem do poradni warto już lekarza rodzinnego zapytać się gdzie można takie skierowanie zrealizować. Ważne jest w tym momencie rozeznanie się jak wygląda badanie fizykalne wykonywane przez lekarza specjalistę, jakie są jego specjalizacje, jakie dodatkowe szkolenia w ramach wad postawy on ukończył, i czy w badaniu wspomaga się  nowoczesną diagnostyka opartą na metodach komputerowych.

Rehabilitacja

Po badaniu fizykalnym i w zależności od tego jak duża wada powstała, zostaje ustalona forma w jaki sposób będą odbywały się zlecone zabiegi. Rehabilitacja może odbywać się na oddziale rehabilitacji w formie pobytu turnusowego, jako pobyt dzienny na oddziale, gdzie dziecko po odbytych zabiegach wraca do domu oraz w systemie ambulatoryjnym. Na tym poziomie też powinniśmy wcześniej poszukać informacji, gdzie można taką rehabilitację zrealizować. Ważne jest to czy w ramach usprawniania nasze dziecko będzie miało terapię indywidualną, bo każda wada postawy , pomimo że z nazwy brzmi tak samo jak u innego dziecka, to pamiętamy, iż  przyczyna powstania i schemat jej rozwoju  może przebiegać inaczej. Istotne również jest to, aby postępy usprawniania były cały czas monitorowane.

Metody neurorozwojowe

Obecnie najbardziej cenionymi metodami leczenia wad postawy ciała są metody neurorozwojowe, opierające się na indywidualnym podejściu do pacjenta. Należą do nich między innymi usprawnianie wg koncepcji FITS, PNF w skoliozach, metoda Lehnert-Schroth, a także metoda FED.  Wszystkie z nich są już dostępne w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. Warunkiem sukcesu podjętej terapii wad postawy ciała jest zaangażowanie dziecka i rodziny w terapię i codzienne wykonywanie zaleconych ćwiczeń w domu. Proces leczenia skolioz i innych wad postawy jest bardzo długi i wymaga zarówno od zespołu medycznego, jak i samego pacjenta systematyczności.

Koncepcja FITS

Założenia koncepcji FITS, czyli Funkcjonalnej Indywidualnej Terapii Skolioz, to uświadomienie dziecku istniejącej deformacji kręgosłupa i tułowia oraz wskazanie kierunku korekcji skoliozy, relaksacja struktur mięśniowo-powięziowych ograniczających trójpłaszczyznowy ruch korekcyjny. Do podstaw należy także nauka prawidłowego obciążania stóp w celu poprawy ustawienia miednicy i równomiernego obciążania kończyn dolnych, wzmocnienie siły mięśni dna miednicy oraz krótkich rotatorów kręgosłupa w celu poprawy stabilizacji dolnego tułowia oraz torowanie prawidłowego, trójpłaszczyznowego, oddechu korekcyjnego w pozycjach fizjologicznych. Terapia ma za zadnie wskazać prawidłowe wzorce korygujące skoliozę oraz wszelkie deformacje tułowia związane ze skrzywieniem i nauczyć prawidłowego obciążania pośladków w siadzie,  prawidłowego chodu i czynności dnia codziennego.

Terapia PNF

Terapia PNF jest bezbolesna i funkcjonalna, co oznaczy zgodna z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez dziecko i wzorowana na naturalnych ruchach zdrowego człowieka. Terapeuta na podstawie analizy skrzywienia (jednołukowa lub dwułukowa skolioza) wybiera odpowiednie wzorce ruchowe, aby uzyskać korekcję kręgosłupa w trzech płaszczyznach. Jest ona prowadzona w wielu pozycjach wyjściowych i z wykorzystaniem np. taśm, piłek, co ma na celu utrwalenie osiągniętej korekcji i przygotowanie dziecka do wykonywania codziennych aktywności przy optymalnie skorygowanym kręgosłupie.

Metoda Lehnert-Schroth

Metoda Lehnert-Schroth jest to ortopedyczno-oddechowy system polegający na stosowaniu ćwiczeń w trzech płaszczyznach: czołowej, strzałkowej i poprzecznej. W korekcji  skolioz wykonuje się ćwiczenia asymetryczne, a w korekcji odchyleń w płaszczyźnie strzałkowej kifoza, lordoza – symetryczne. Ćwiczenia powinny być robione systematycznie i z dużą intensywnością. W metodzie wyróżnia się następujące ćwiczenia wentylacyjne, mobilizacyjne, kształtujące, rozciągające-siłowe  i elongacyjne w zwisach.

Metoda FED

Metoda FED jest kompletną metodą leczenia skrzywienia kręgosłupa. Jest trudniej dostępna, ale bardzo skuteczna. Każdy zabieg trwa 90 minut i składa się z trzech etapów. Pierwszy to przygotowanie mięśni przez elektrostymulację lub rozgrzanie. W drugim etapie pacjent zostaje podwieszony w maszynie w specjalnej kamizelce, dzięki czemu uzyskuje się redukcję ok. 80% ciężaru ciała i wydłużenie kręgosłupa. Ostatnim etapem jest 30 minut ćwiczeń ogólnorozwojowych mających na celu utrzymać postawę i utrwalić korekcję osiągniętą za pomocą aparatu FED. Wszystkie ćwiczenia są indywidualnie dobierane dla każdego pacjenta.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Ostropest

Ostropest plamisty to niepozorna roślina, którą można spotkać na łąkach. Jak go można wykorzystać? Jakie ma właściwości?

Ostropest najczęściej rośnie wokół lasów lub łąk ale można go też uprawiać. Wykazuje działanie:

  • żółciopędne,
  • spazmolityczne,
  • przeciwzapalne,
  • regeneracyjne na komórki wątrobowe,
  • odtruwające – dlatego stosowana jest przy zatruciu muchomorem sromotnikowym oraz w alkoholowej chorobie wątroby.

W nasionkach tej rośliny można znaleźć:

  • sylimarynę,
  • olejki eteryczny i gorycze – wspomagające trawienie i działające spazmolitycznie,
  • olej bogaty w kwas linowy, oleinowy i palmitynowy – o wysokim potencjalne antyoksydacyjnym i działaniu kardioprotekcyjnym,
  • sterole roślinne – pomagające zachować właściwy poziom cholesterolu,
  • witaminę E – naturalny antyoksydan

Nasiona wykorzystuje się głównie w celu ochrony komórek wątrobowych oprócz tego wykorzystuje się też jako ochrona na komórki błony śluzowej żołądka, środek poprawiający łaknienie i trawienie ciężkostrawnych posiłków, rozkurczowy, ale także przeciwwolnorodnikowy i wspomagający w terapii onkologicznej.

Źródło: https://www.allecco.pl/artykuly/ostropest-plamisty-na-co-pomaga-i-jak-go-stosowac.html

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Rehabilitacja oddechowa – w zdrowym ciele zdrowy duch

W schorzeniach układu oddechowego dochodzi do zmian prowadzących do upośledzenia wymiany gazowej oraz niewłaściwego rozdziału powietrza, pojawiają się też przeszkody w drogach oddechowych, które utrudniają dostarczanie powietrza do pęcherzyków płucnych, zmniejsza się powierzchnia oddychania na skutek zmian natury czynnościowej i anatomicznej, a przez to spada elastyczności tkanki płucnej. Ponadto podczas przewlekłej choroby oddechowej dochodzi do zamian w mięśniach klatki piersiowej i w okolicach sąsiadujących, ponadto żebra i stawy kręgosłupa zaczynają pracować w zmienionych biomechanicznie warunkach.

Rehabilitacja oddechowa,  inaczej nazywana pulmonologiczną przeznaczona jest głównie dla osób z przewlekłymi chorobami systemu oddechowego np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, mukowiscydozą, śródmiąższowymi chorobami płuc np. pylica, sarkoidoza i obecnie najbardziej znaną chorobą – Covid-19 oraz jej powikłaniami. W założeniach tej rehabilitacji leży spowolnienie rozwoju choroby,  poprawia sprawności fizycznej i stanu psychicznego, a przez to polepszenie funkcjonowania w życiu codziennym i społecznym. Fizjoterapia oddechowa jest też stosowana po zabiegach operacyjnych na klatce piersiowej i po operacjach górnej części jamy brzusznej wpływających na czynność układu oddechowego. Metody rehabilitacji pulmonologicznej znajdują też zastosowanie w leczeniu osób z otyłością, zmianami w ścianach klatki piersiowej oraz chorobami nerwowo-mięśniowymi.         Warto też wspomnieć, że zachwianie równowagi układu oddechowego wpływa ujemnie na układ krążenia i odwrotnie, choroby układu krążenia obniżają sprawność układu oddechowego. Dlatego elementy fizjoterapii pulmonologicznej powinny znajdować w schorzeniach krążeniowych.

Podstawowym zabiegiem w rehabilitacji pulmonologicznej jest kinezyterapia oddechowa, czyli ćwiczenia lecznicze i trening fizyczny opracowany na potrzeby chorego.  Przed wdrożeniem planu ćwiczeń pacjent powinien być zbadany pod wzglądem wydolnościowym przez  różne testy wysiłkowe, spirometrię i inne, które stanowią podstawę usprawniania.

W kinezyterapii oddechowej możemy wyróżnić kilka grup ćwiczeń. Ćwiczenia bierne oddechowe, które wykonuje się u chorych nie spełniających poleceń,  np. osób nieprzytomnych. Bazują one na uciskaniu i podciąganiu klatki piersiowej w rytmie oddychania pacjenta. Kolejna grupa ćwiczeń to ćwiczenia statyczne, bardzo istotne, ponieważ bazują na uruchamianiu torów oddechowych: brzusznego, inaczej przeponowego, piersiowego i dolnożebrowego. Mogą one być wykonywane w różnych pozycjach ciała, co będzie ułatwiło lub utrudniało oddech.  Ćwiczenia dynamiczne to połączenie oddychania z ruchami kończyn górnych i dolnych oraz tułowia. Pozycja wyjściowa, rodzaj i kierunek ruchu wspomagają lub utrudniają zadanie. Ćwiczenia efektywnego kaszlu stosowane są przy zaleganiu wydzieliny w oskrzelach.  Chory wykonuje głęboki wdech nosem, a następnie wydłużony wydech z kilkoma głębokimi odruchami kaszlowym. Najczęściej odruch ten odbywa się w tzw. „pozycji woźnicy” – jest to siad z pochyleniem tułowia ku przodowi, umożliwiający rozluźnienie mięśni. W czasie wydechu pacjent dokonuje kilku krótkich kaszlnięć. Zamiast kaszlu można zastosować wypowiadanie litery „r r r”, aby wprowadzić wibrację drzewa oskrzelowego i oderwanie wydzieliny.

Kinezyterapia oddechowa to też toaleta drzewa oskrzelowego i pozycje drenażowe. Drenaż ułożeniowy to rodzaj rehabilitacji u chorych z trudnościami w odkrztuszeniu dużych ilości zalegającej wydzieliny oskrzelowej. Polega on na przyjmowaniu przez chorego takiej pozycji, aby dany odcinek dróg oddechowych znajdował się powyżej tzw. wnęki płuca, co powoduje, że wydzielina zalegająca w chorej części płuc może swobodnie spływać w wyniku działania siły grawitacji z małych oskrzeli do dużych i dalej do tchawicy, skąd jest wykrztuszana. Lokalizacja zalegającej wydzieliny warunkuje pozycję, w jakiej chory powinien się znajdować w czasie zabiegu. Przeprowadza się go kilkakrotnie w ciągu dnia w zależności od ilości zalegającej wydzieliny i stanu pacjenta. W okresie stabilnym poleca się wykonanie zabiegu 2 razy dziennie, natomiast w okresie infekcji liczbę zabiegów należy zwiększyć. Czas trwania jednej sesji zabiegu drenażu statycznego wynosi ok. 45-60 minut.

Aby rozrzedzić wydzielinę w rehabilitacji stosowane są też inhalacje. To zabiegi zwane wziewaniami, polegające na wprowadzeniu leczniczego aerozolu do dróg oddechowych. Drogą dostarczania substancji leczniczej do ustroju jest bezpośrednio układ oddechowy. Inhalacje mogą wywoływać działanie miejscowe i ogólne. Aerozole lecznicze stosowane do działania miejscowego nie wymagają drobnego rozpylenia, ponieważ oddziałują one głównie na błonę śluzową górnych dróg oddechowych. W przypadku działania ogólnego aerozol oddziałuje na cały ustrój. Działanie biologiczne na ustrój może być korygowane przez zmianę składu chemicznego i fizycznego aerozolu (np. zmiana ciśnienia, temperatury, zagęszczenie, rozrzedzenie. Inhalacje możemy podzielić na indywidualne i grupowe oraz suche i mokre.

W trakcie masażu dochodzi do rozluźnia się pomocniczych mięśni oddechowych. Natomiast oklepywanie pleców i klatki piersiowej, które jest elementem masażu, ułatwia  odkrztuszanie wydzieliny, pobudza odruchu kaszlu i krążenie, poprawia jakości oddychania, może też  zapobiegać zapaleniom płuc.

Cennym uzupełnieniem masażu klasycznego w chorobach oddechowych jest masaż wibracyjny. Polega na wprawieniu poszczególnych partii ciała w odpowiednie drgania. To  masaż przyrządowy, w którym wykorzystuje się wibracje specjalnych urządzeń. Drgania wibracyjne mogą pochodzić z prądu elektrycznego, sprężonego powietrza lub ciśnienia wody. Częstotliwość drgań w takiej maszynie wynosi od 500 do 7000 na minutę. Wibracyjny masaż nie trwa długo, zwykle zajmuje około 15-30 minut i jest zupełnie bezbolesny dla osoby masowanej.

Terapia manualna w przypadku układu oddechowego to opracowanie manualne tkanek miękkich, stawów obojczykowo-mostkowych, mostkowo-żebrowych, żebrowo-poprzecznych, międzykręgowych, a także praca nad powięzią  mostka oraz jego mobilizacją. Powoduje ona zwiększenie ruchomości żeber i przywraca fizjologiczną ruchomość, co skutkuje poprawą mechanizmów oddychania.

Rehabilitację pulmonologiczną prowadzi się w warunkach szpitalnych, ambulatoryjnych i domowych. Korzystne jest rozpoczynanie programu bezpośrednio po opanowaniu zaostrzenia choroby, jeszcze w warunkach szpitalnych. Jednak zasadnicza część programu powinna być prowadzona w trybie ambulatoryjnym ze stopniowym przenoszeniem aktywności do warunków domowych i coraz większym zaangażowaniem chorego oraz jego opiekunów.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Koper – roślinna apteka

Koperek to zioło z rodziny selerowatych, które ma szerokie zastosowanie. Najczęściej wykorzystywany jest młody, zielony jako dodatek do wielu dań np. ziemniaków, mizerii itp., natomiast łodygi wykorzystywane są do kiszenia ogórków.

Koper nadaje aromatu np. delikatnym sosom sałatkowym, daniom rybnym, jajkom, serkom.

Właściwości lecznicze

W koprze znajduje się olejek eteryczny, który jest bogaty w wiele substancji i wartościowych związków. Zawiera min.

  • limonen,
  • sole mineralne,
  • żelazo,
  • Wit. C,
  • Wit. B1, B2, B6, B12,
  • Wit. H,
  • wapń,
  • fosfor.

Napar z nasion działa uspokajająco, korzystnie wpływa na trawienie- przeciwdziała kolom jelitowym, wzdęciom, wykorzystywany jest w nieżytach górnych dróg oddechowych, zapobiega nieprzyjemnemu zapachowi z ust. Zewnętrznie natomiast okłady z owoców są stosowane w schorzeniach oczu oraz ropnych zakażeniach skóry gdyż działają antyseptycznie.

Uprawa:

Koper należy do roślin łatwych w uprawie. Nasiona wysiewa się wprost do gruntu od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Stanowisko powinno być słoneczne. W okresie suszy konieczne jest podlewanie. Liście zbiera się wiosną lub latem przed kwitnieniem, a nasiona latem gdy już dojrzeją( wysuszone nasiona wykorzystać można do ponownego siewu).

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Roladki z świeżego ogórka

To już trzeci tydzień naszej karnawałowej serii przekąsek. Ostatnio były dwa przepisy, które wymagały od nas trochę pracy, dlatego teraz będzie coś na szybko.

Składniki:

  • 1-2 długie świeże ogórki,
  • 240 g świeżego twarogu,
  • 1 papryka,
  • pęczek koperku,
  • pęczek szczypiorku,
  • 2-3 łyżki jogurtu naturalnego,
  • sól, pieprz,
  • kilka rzodkiewek.

Wykonanie:

Najpierw przygotujmy sobie twaróg. Mieszamy go z jogurtem, solą oraz pieprzem. Kroimy drobno warzywa i dodajemy do wcześniej przygotowanego twarogu. Teraz czas na ogórki. Obieraczką wykrawamy z nich paseczki, smarujemy twarogiem i zawijamy.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Chrupiąca ciecierzyca

Święta, święta i po świętach, Nowy Rok też za nami to najwyższy czas rozpocząć karnawał. Tym wpisem rozpoczynamy nową serie, w której będą przepisy na szybkie i zdrowe przekąski. Na pierwszy ogień bierzemy chrupiącą cieciorkę, która spokojnie zastąpi niezdrowe chipsy.

Składniki:

  • puszka ciecierzycy,
  • 1 łyżeczka ostrej papryki,
  • 1/2 łyżeczki czosnku granulowanego,
  • 1 łyżeczka naszej przyprawy do kurczaka,
  • 2 łyżki oleju kokosowego lub kilka kropel oliwy.

Wykonanie:

Nastaw piekarnik na 200 stopni Celsjusza. Ciecierzycę odsącz i dokładnie osusz. Do osuszonej cieciorki dodaj paprykę ostrą, oliwę/olej kokosowy, czosnek i przyprawę do kurczaka. (Jeśli nie masz naszej przyprawy to dorzuć również 2 szczypty soli). Wszystko dokładnie wymieszaj i włóż do piekarnika na około 30 minut.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Kutia

Tradycyjną podawaną w czasie wieczerzy Wigilijnej jest kutia. Jednak kutię jada się nie tylko w Wigilię, ale również w okresie świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku dlatego proponujemy Wam ten przysmak właśnie dzisiaj.

Symbolika

Kutia to jedna z potraw, która w swoim składzie ma mak. Oprócz maku jednak znajdziemy w niej bakalie, pszenicę i miód. Każdy z tych dodatków ma swoja symbolikę.

  • miód – spożywany w  czasie wieczerzy wigilijnej miał zapewnić przychylność sił nadprzyrodzonych oraz dostatek i długie życie,
  • orzechy – płodność i szczęście,
  • pszenica – urodzajne plony, zdrowie.

Jak sprawdzić czy kutia jest dobra?

I tu niespodzianka! Dawniej jakość  kutii  należało sprawdzić rzucając dużą porcją na sufit!! Jeśli się przykleiła oznaczało to, że jest dobra. Niektórzy też z ilości kutii, która została na suficie wróżyli.

Dzisiaj nikt z nas nie będzie rzucał kutią, a w dobie mikserów, blenderów i innych sprzętów kuchennych  zrobienie kutii to prosta czynność. Jeśli nie jedliście jeszcze takiej potrawy to zachęcamy Was do wypróbowania naszego przepisu. Tak przyrządzony słodki deser zachwyci na pewno niejednego z Was.

Przepis

Składniki:

  • 150 g maku
  • ½ szklanki pszenicy ( takiej specjalnej bez łusek)
  • Miód wg uznania
  • Bakalie – tutaj zachęcamy Was do eksperymentowania – w naszej wersji są to:
  • Rodzynki, orzechy,  skórka z pomarańczy, wanilia, żurawina
  • Mleko do sparzenia maku

Wykonanie:

  1. Pszenicę wypłukać i zalać wodą na co najmniej 12 godzin do napęcznienia.
  2. Mak zalać gorącym mlekiem i gotować na wolnym ogniu około 10 minut, następnie przykryć pokrywką i odstawić na kilka godzin.
  3. Następnego dnia pszenicę odcedzić, zalać świeżą wodą i gotować do miękkości od czasu do czasu mieszając. Pszenica powinna być miękka. Odcedzić.
  4. Mak odcedzić i zmielić w maszynce na drobnych oczkach co najmniej dwa razy.
  5. Bakalie rozdrobnić według uznania, dodać do maku.
  6. Na końcu dodać pszenicę, miód i jeszcze raz dokładnie wymieszać.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Pierogi z kapustą

Wigilijna tradycja

Pierogi są jednym z tradycyjnych dań, których nie może zabraknąć na wigilijny stole. Chociaż robienie pierogów jest zajęciem nieco pracochłonnym, warto poświęcić czas, aby później cieszyć się ich smakiem. Wybór farszu do pierogów jest spory:

  • pierogi z kapustą,
  • pierogi z kapustą i grzybami,
  • pierogi ruskie,
  • pierogi z kasza gryczaną
  • pierogi z makiem,
  • pierogi z soczewicą,
  • pierogi z suszoną śliwką i wiele innych.

Dzisiaj zachęcamy Was do zrobienia pierogów z kapustą.

Tradycyjnie wieczerza Wigilijna powinna być postna więc nie dodajemy do farszu mięsa, natomiast jeśli ktoś z Was chce nieco wzbogacić swoje farsz na pierogi może dodać  suszone grzyby – oczywiście najlepiej leśne.

Składniki:

  • Około 700 g mąki pszennej
  • Około 300 g mąki orkiszowej razowej
  • 2 jajka
  • 2 szklanki ciepłej wody
  • 2 łyżki roztopionego masła lub oliwy z oliwek

Wykonanie:

Z podanych składników sporządzić luźne ciasto na pierogi, przykryć ściereczką i pozostawić na pół godziny na odpoczynek.

Farsz:

  • 1 duża główka białej kapusty
  • 2 cebule
  • 3-4 łyżki masła klarowanego
  • sól, pieprz

Wykonanie:

Kapustę poszatkować , ugotować , wystudzić i odcisnąć. Na patelni roztopić masło klarowane , dodać pokrojoną w kostkę cebulę i lekko podsmażyć. Dodać odciśniętą kapustę i smażyć do czasu wyparowanie wody. Doprawić solą i pieprzem. Wystudzić.

Ciasto wałkować, wykrawać kółka i na każde nakładać  łyżeczkę farszu z kapusty. Zlepiać pierogi. Tak przygotowane gotować w lekko osolonej wodzie . Podawać polane masłem klarowanym.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Kluski z makiem

Rodzinne Święta

Co roku spotykamy się przy wigilijnym stole aby podzielić się  opłatkiem. Pokonujemy niejednokrotnie wiele kilometrów  by spotkać się w ten wyjątkowy wieczór z bliskimi. Kolację wigilijną spożywamy wspólnie, a tradycyjnie każdej potrawy musimy „chociaż  spróbować”. Dzisiaj proponujemy Wam kluski z makiem.

Mak – skąd taka tradycja?

Potrawy z makiem symbolizują pomyślność, dostatek i płodność na cały nadchodzący rok. Ponadto makówka to symbol domu, w którym jednoczy się cała rodzina. Według wierzeń to właśnie mak był najważniejszą potrawą wigilijną, a jego brak mógł ściągnąć na dom nieszczęście.  Mak ma także właściwości halucynogenne więc nasi przodkowie wierzyli, że łączy on żywych z duchami zmarłych bliskich. Ta tradycja przetrwała do dziś stąd na  stołach wigilijnych wiele potraw zawierających w swoim składnie mak.

Kluski z makiem

Kluski z makiem to potrawa obecna na wieczerzy wigilijnej najczęściej w  Wielkopolsce, Podlasiu i Podkarpaciu. Makaron do jej przygotowania podaje się pokrojony  w małe kwadraty typu „ łazanki”, krajankę, ale spotkać można też w kształcie wstążek. Oczywiście najlepiej aby makaron był robiony własnoręcznie . 

Mak do klusek podaje się z dodatkiem suszonych  fig, rodzynek, bakalii, owoców cytrusowych itp.

Dzisiaj proponujemy Wam makaron robiony z maki orkiszowej.

Przepis

Składniki na makaron:

  • 300 g mąki orkiszowej
  • 3 jajka
  • 3-4 łyżki oliwy z oliwek

Wykonanie:

Składniki umieścić w misie miksera i dokładnie wyrobić ciasto. Następnie wyjąć, owinąć folią i odstawić na około 20 minut. Po tym czasie cienko rozwałkować i dowolnie pokroić. Wrzucić na wrzątek i gotować około 5-8 minut, odcedzić i przelać zimną wodą.

Składniki na masę makową:

  • 200 g maku
  • 1/3 szklanki miodu ( do smaku)
  • 1 szklanka bakalii ( rodzynki, migdały, żurawina)
  • 1 łyżka masła klarowanego
  • 1 łyżeczka startej skórki z pomarańczy
  • wanilia do smaku

Mak przepłukać, zalać wrzątkiem i gotować pod przykryciem na wolnym ogniu przez około 15-20 minut , odcisnąć na sicie z nadmiaru wody, wystudzić i dwukrotnie zemleć w maszynce do mięsa z drobnym sitkiem. Do maku dodać pokrojone bakalie, miód, roztopione masło i wymieszać.

Do ugotowanego makaronu dodać przygotowaną masę makową, wymieszać i podawać najlepiej na ciepło.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

Kompot z suszonych owoców

Nie każdy lubi smak wigilijnego kompotu. Z prostego powodu. Nie wszystkim odpowiada smak wędzonych śliwek, a nie ma co ukrywać w kompocie wigilijnym jest on bardzo wyczuwalny. Jednak może dlatego kompot ten jest tak wyjątkowy?

My dzisiaj przychodzimy do Was z nieco inną wersją wigilijnego kompotu i uwierzcie nam jest on przepyszny a co dla niektórych ważne – bez posmaku wędzonki.

Tradycja

Kompot z suszu znany jest w naszej tradycji od wieków. Tradycja podaje, że  Łemkowie zbierali i suszyli owoce, a potem przez jesień i zimę popijali gorące napary i kompoty. Dzisiaj możemy kupić już gotowe mieszanki suszonych owoców. My jednak zachęcamy Was do samodzielnego skomponowania wigilijnego kompotu z suszek. Możemy wówczas wybrać najodpowiedniejsze dla nas suszone owoce. W skład takiego kompotu powinny wchodzić suszone jabłka, śliwki, gruszki.

Właściwości

Kompot z suszonych owoców dostarcza wiele minerałów i witamin.

  • Śliwki suszone mają:

– najwięcej antyoksydantów ze wszystkich owoców, ponadto:

     – zawierają więcej błonnika,

    – wspomagają trawienie i wpływają na regularność wypróżnień,

    – wpływają na perystaltykę jelit.

  • Suszone jabłka:

– łagodzą podrażnienia żołądka.

  • Gruszki suszone:

– mają działanie odkwaszające organizm,

– są źródłem potasu, magnezu i jodu.

Kompot z suszonych owoców zawiera witaminy A, B i C.  Jest też źródłem witaminy K i E.  Pamiętajmy o tym , że Wit K wpływa na krzepliwość krwi, a Wit E jest witaminą młodości.

Nasz kompot wigilijny

Składniki:

Jeśli chcemy by kompot był  bez zapachu dymu kupując owoce pamiętajmy żeby były tylko suszone a nie wędzone!

  • 1 szklanka suszonych jabłek
  • 1 szklanka suszonych śliwek
  • 1 szklanka suszonych gruszek
  • Kilka plasterków suszonych pomarańczy
  • 4-5  cm korzenia imbiru
  • 1 pomarańcza pokrojona w plasterki

Wykonanie:

Do zimnej wody ( ok.4 litrów) wrzucamy suszone owoce, odstawiamy na około 1-2 godziny. Następnie zagotowujemy, przykrywamy pokrywką i na najmniejszym ogniu jeszcze chwilę gotujemy ( około 10 minut). Po tym czasie wrzucamy pokrojony imbir, plasterki pomarańczy i przykrywamy na około 30 minut.  Nasz kompot jest już gotowy – pyszny, esencjonalny, aromatyczny, pachnący świętami…

Share and Enjoy !

0Shares
0 0